Egla, 09 - Revision history

Jón Karl Helgason at 09:05, 14 November 2018

2018-11-14T09:05:54Z

← Older revision		Revision as of 09:05, 14 November 2018
Line 33:		Line 33:
	Now the sons of Hildirida came to Thorolf, and put in the claim which they thought they had on the property that had belonged to their father Bjorgolf.		Now the sons of Hildirida came to Thorolf, and put in the claim which they thought they had on the property that had belonged to their father Bjorgolf.

	Thorolf answered them thus: 'This I knew of Brynjolf, and still better of Bard, that they were men so generous that they would have let you have of Bjorgolf's heritage<ref>'''Bjorgolf's heritage''': "These disputed claims to the property of Björgolfr and Björn are what upset the equilibrium between Haraldr and Kveld-Úlfr and their descendants, and what make it impossible for these families to establish and maintain a ''modus vivendi'' in Norway." [[Fichtner, Edward G.. The Narrative Structure of Egils saga]] (p. 363).</ref> what share they knew to be your right. I was present when ye two put in this same claim on Bard, and I heard what he thought, that there was no ground for it, for he called you illegitimate.'		Thorolf answered them thus:<ref> '''Thorolf answered them thus''': “Þetta er meistarabragð Egluhöfundar: Kveld-Úlfur fæðist eigi aðeins í inum myrkari syni sínum. Úlfurinn ýlfrar einnig í þeim inum bjartari [...] – Það er ekki Grímur ... sem vinnur óhappaverkið. Það er laukur ættarinnar, sólskinsbarnið Þórólfur.“ [[Einar Pálsson. Eymd Egils. Chapters 61-70]] (p. 154).</ref> 'This I knew of Brynjolf, and still better of Bard, that they were men so generous that they would have let you have of Bjorgolf's heritage<ref>'''Bjorgolf's heritage''': "These disputed claims to the property of Björgolfr and Björn are what upset the equilibrium between Haraldr and Kveld-Úlfr and their descendants, and what make it impossible for these families to establish and maintain a ''modus vivendi'' in Norway." [[Fichtner, Edward G.. The Narrative Structure of Egils saga]] (p. 363).</ref> what share they knew to be your right. I was present when ye two put in this same claim on Bard, and I heard what he thought, that there was no ground for it, for he called you illegitimate.'

	Harek said that they would bring witnesses that their mother was duly bought with payment.		Harek said that they would bring witnesses that their mother was duly bought with payment.
Line 83:		Line 83:
	Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“		Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“

	Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''arfborna''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.<ref>'''hernumin heim höfð''': “The way Egill handles the body, taking care not to		Þórólfur svarar þá stygglega:<ref> '''Þórólfur svarar þá stygglega''': “Þetta er meistarabragð Egluhöfundar: Kveld-Úlfur fæðist eigi aðeins í inum myrkari syni sínum. Úlfurinn ýlfrar einnig í þeim inum bjartari [...] –Það er ekki Grímur ... sem vinnur óhappaverkið. Það er laukur ættarinnar, sólskinsbarnið Þórólfur.“ [[Einar Pálsson. Eymd Egils. Chapters 61-70]] (s. 154).</ref> „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''arfborna''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.<ref>'''hernumin heim höfð''': “The way Egill handles the body, taking care not to
	be caught in his dead father's gaze, clearly indicates fear that Grímr might come back to haunt him.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (s. 55).</ref>		be caught in his dead father's gaze, clearly indicates fear that Grímr might come back to haunt him.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (s. 55).</ref>

Jón Karl Helgason at 15:05, 30 October 2018

2018-10-30T15:05:01Z

← Older revision		Revision as of 15:05, 30 October 2018
Line 83:		Line 83:
	Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“		Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“

	Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''arfborna''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.<ref>'''hernumin heim höfð''': ~~”The uncertainty about~~ the ~~identity of the sons of Hildríðr~~, ~~whether they are bastards or legitimate heirs, is the ultimate cause of Þórólfr Kveldúlfsson~~'s ~~undoing, they~~		Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''arfborna''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.<ref>'''hernumin heim höfð''': “The way Egill handles the body, taking care not to
	~~affirming their legacy~~, ~~he denying it~~.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (s. 55).</ref>		be caught in his dead father's gaze, clearly indicates fear that Grímr might come back to haunt him.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (s. 55).</ref>

	Eftir það skildu þeir þessa ræðu.		Eftir það skildu þeir þessa ræðu.

Jón Karl Helgason at 14:48, 30 October 2018

2018-10-30T14:48:57Z

← Older revision		Revision as of 14:48, 30 October 2018
Line 39:		Line 39:
	'It is true that we did not at first treat of this matter with Brynjolf our brother it was a case of sharing between kinsmen, but of Bard we hoped to get our dues in every respect, though our dealings with him were not for long. Now however this heritage has come to men who are in nowise our kin, and we cannot be altogether silent about our wrong; but it may be that, as before, might will so prevail that we get not our right of thee in this, if thou refuse to hear the witness that we can bring to prove us honourably born.'		'It is true that we did not at first treat of this matter with Brynjolf our brother it was a case of sharing between kinsmen, but of Bard we hoped to get our dues in every respect, though our dealings with him were not for long. Now however this heritage has come to men who are in nowise our kin, and we cannot be altogether silent about our wrong; but it may be that, as before, might will so prevail that we get not our right of thee in this, if thou refuse to hear the witness that we can bring to prove us honourably born.'

	Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs<ref>'''legitimate heirs''': "Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei." [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (pp. 68-69).</ref> that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'		Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs<ref>'''legitimate heirs''': "Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei." [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (pp. 68-69).</ref> that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'<ref>'''carried home as a captive''': ”The uncertainty about the identity of the sons of Hildríðr, whether they are bastards or legitimate heirs, is the ultimate cause of Þórólfr Kveldúlfsson's undoing, they affirming their legacy, he denying it.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (p. 55).</ref>

	After that they left talking altogether.		After that they left talking altogether.
Line 83:		Line 83:
	Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“		Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“

	Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''~~great intimacy~~''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.		Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''arfborna''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.<ref>'''hernumin heim höfð''': ”The uncertainty about the identity of the sons of Hildríðr, whether they are bastards or legitimate heirs, is the ultimate cause of Þórólfr Kveldúlfsson's undoing, they
			affirming their legacy, he denying it.” [[Torfi H. Tulinius. Towards a poetics of the Sagas of Icelanders]] (s. 55).</ref>

	Eftir það skildu þeir þessa ræðu.		Eftir það skildu þeir þessa ræðu.

Jón Karl Helgason at 15:34, 8 November 2016

2016-11-08T15:34:46Z

← Older revision		Revision as of 15:34, 8 November 2016
Line 25:		Line 25:
	Sigurd sat and talked with Thorolf, and asked tidings. Thorolf told of the battle fought that summer in the south, and of the fall of many men whom Sigurd knew well, and withal how Bard his son-in-law had died of wounds received in the battle. This they both felt to be a great loss. Then Thorolf told Sigurd what had been the covenant between him and Bard before he died, and he declared also the orders of the king, how he would have all this hold good, and this he showed by the tokens. After this Thorolf entered on his wooing with Sigurd, and asked Sigridr, his daughter, to wife. Sigurd received the proposal well; he said there were many reasons for this; first, the king would have it so; next, Bard had asked it; and further he himself knew Thorolf well, and thought it a good match for his daughter. Thus Sigurd was easily won to grant this suit; whereupon the betrothal was made, and the wedding was fixed for the autumn at Torgar.		Sigurd sat and talked with Thorolf, and asked tidings. Thorolf told of the battle fought that summer in the south, and of the fall of many men whom Sigurd knew well, and withal how Bard his son-in-law had died of wounds received in the battle. This they both felt to be a great loss. Then Thorolf told Sigurd what had been the covenant between him and Bard before he died, and he declared also the orders of the king, how he would have all this hold good, and this he showed by the tokens. After this Thorolf entered on his wooing with Sigurd, and asked Sigridr, his daughter, to wife. Sigurd received the proposal well; he said there were many reasons for this; first, the king would have it so; next, Bard had asked it; and further he himself knew Thorolf well, and thought it a good match for his daughter. Thus Sigurd was easily won to grant this suit; whereupon the betrothal was made, and the wedding was fixed for the autumn at Torgar.

	Then Thorolf went home to his estate, and his comrades with him. There he prepared a great feast, and bade many thereto. Of Thorolf's kin many were present, men of renown.		Then Thorolf went home to his estate, and his comrades with him. There he prepared a great feast,<ref> '''a great feast''': “In the Viking age, a wedding banquet and the gifts given to the guests proved not only the greatness of the host but also that the marriage was official. There were neither government offices nor records by a notary to prove a martial relationship status in the old societies of the Nordic countries and thus, whether a marital relationship is official or not was depending on testimonies and gifts at a wedding as physical evidences.” (Japanese text: 「盛大な結婚の宴と贈与は、ホストの名誉のほかに、結婚が正式に執り行われたことを証明するという社会的機能をもっていた。婚姻を届けるべき役所もなく、公証人による記録もないヴァイキング時代の北欧社会では、婚姻関係の証明は人々の証言と、証拠となる品物による [[Satoru, Kumano. Vaikingu no Shōgai]] (pp. 27-28).</ref> and bade many thereto. Of Thorolf's kin many were present, men of renown.

	Sigurd also came thither from the north with a long-ship and a chosen crew. Numerously attended was that feast, and it was at once seen that Thorolf was free-handed and munificent. He kept about him a large following, whereof the cost was great, and much provision was needed; but the year was good, and needful supplies were easily found.		Sigurd also came thither from the north with a long-ship and a chosen crew. Numerously attended was that feast, and it was at once seen that Thorolf was free-handed and munificent. He kept about him a large following, whereof the cost was great, and much provision was needed; but the year was good, and needful supplies were easily found.
Line 71:		Line 71:
	Sigurður settist á tal við Þórólf og spurði að tíðindum. Þórólfur sagði frá orustu þeirri er verið hafði um sumarið suður á landi og fall margra manna þeirra er Sigurður vissi deili á. Þórólfur sagði að Bárður mágur hans hafði andast úr sárum þeim er hann fékk í orustu. Þótti það báðum þeim hinn mesti mannskaði. Þá segir Þórólfur Sigurði hvað verið hafði í einkamálum með þeim Bárði áður hann andaðist og svo bar hann fram orðsendingar konungs að hann vildi það allt haldast láta og sýndi þar með jartegnir. Síðan hóf Þórólfur upp bónorð sitt við Sigurð og bað Sigríðar dóttur hans. Sigurður tók því máli vel, sagði að margir hlutir héldu til þess, sá fyrstur að konungur vill svo vera láta, svo það að Bárður hafði þess beðið og það með að Þórólfur var honum kunnigur og honum þótti dóttir sín vel gift. Var það mál auðsótt við Sigurð. Fóru þá fram festar og ákveðin brullaupsstefna í Torgum um haustið.		Sigurður settist á tal við Þórólf og spurði að tíðindum. Þórólfur sagði frá orustu þeirri er verið hafði um sumarið suður á landi og fall margra manna þeirra er Sigurður vissi deili á. Þórólfur sagði að Bárður mágur hans hafði andast úr sárum þeim er hann fékk í orustu. Þótti það báðum þeim hinn mesti mannskaði. Þá segir Þórólfur Sigurði hvað verið hafði í einkamálum með þeim Bárði áður hann andaðist og svo bar hann fram orðsendingar konungs að hann vildi það allt haldast láta og sýndi þar með jartegnir. Síðan hóf Þórólfur upp bónorð sitt við Sigurð og bað Sigríðar dóttur hans. Sigurður tók því máli vel, sagði að margir hlutir héldu til þess, sá fyrstur að konungur vill svo vera láta, svo það að Bárður hafði þess beðið og það með að Þórólfur var honum kunnigur og honum þótti dóttir sín vel gift. Var það mál auðsótt við Sigurð. Fóru þá fram festar og ákveðin brullaupsstefna í Torgum um haustið.

	Fór þá Þórólfur heim til bús síns og hans förunautar og bjó þar til veislu mikillar og bauð þangað fjölmenni miklu. Var þar margt frænda Þórólfs göfugra. Sigurður bjóst og norðan og hafði langskip mikið og mannval gott. Var að þeirri veislu hið mesta fjölmenni.		Fór þá Þórólfur heim til bús síns og hans förunautar og bjó þar til veislu mikillar<ref> '''veislu mikillar''': “In the Viking age, a wedding banquet and the gifts given to the guests proved not only the greatness of the host but also that the marriage was official. There were neither government offices nor records by a notary to prove a martial relationship status in the old societies of the Nordic countries and thus, whether a marital relationship is official or not was depending on testimonies and gifts at a wedding as physical evidences.” (Japanese text: 「盛大な結婚の宴と贈与は、ホストの名誉のほかに、結婚が正式に執り行われたことを証明するという社会的機能をもっていた。婚姻を届けるべき役所もなく、公証人による記録もないヴァイキング時代の北欧社会では、婚姻関係の証明は人々の証言と、証拠となる品物による [[Satoru, Kumano. Vaikingu no Shōgai]] (s. 27-28).</ref> og bauð þangað fjölmenni miklu. Var þar margt frænda Þórólfs göfugra. Sigurður bjóst og norðan og hafði langskip mikið og mannval gott. Var að þeirri veislu hið mesta fjölmenni.

	Brátt fannst það að Þórólfur var ör maður og stórmenni mikið. Hafði hann um sig sveit mikla en brátt gerðist kostnaðarmikið og þurfti föng mikil. Þá var ár gott og auðvelt að afla þess er þurfti.		Brátt fannst það að Þórólfur var ör maður og stórmenni mikið. Hafði hann um sig sveit mikla en brátt gerðist kostnaðarmikið og þurfti föng mikil. Þá var ár gott og auðvelt að afla þess er þurfti.

Barbora at 11:43, 9 June 2016

2016-06-09T11:43:35Z

← Older revision		Revision as of 11:43, 9 June 2016
Line 33:		Line 33:
	Now the sons of Hildirida came to Thorolf, and put in the claim which they thought they had on the property that had belonged to their father Bjorgolf.		Now the sons of Hildirida came to Thorolf, and put in the claim which they thought they had on the property that had belonged to their father Bjorgolf.

	Thorolf answered them thus: 'This I knew of Brynjolf, and still better of Bard, that they were men so generous that they would have let you have of Bjorgolf's heritage what share they knew to be your right. I was present when ye two put in this same claim on Bard, and I heard what he thought, that there was no ground for it, for he called you illegitimate.'		Thorolf answered them thus: 'This I knew of Brynjolf, and still better of Bard, that they were men so generous that they would have let you have of Bjorgolf's heritage<ref>'''Bjorgolf's heritage''': "These disputed claims to the property of Björgolfr and Björn are what upset the equilibrium between Haraldr and Kveld-Úlfr and their descendants, and what make it impossible for these families to establish and maintain a ''modus vivendi'' in Norway." [[Fichtner, Edward G.. The Narrative Structure of Egils saga]] (p. 363).</ref> what share they knew to be your right. I was present when ye two put in this same claim on Bard, and I heard what he thought, that there was no ground for it, for he called you illegitimate.'

	Harek said that they would bring witnesses that their mother was duly bought with payment.		Harek said that they would bring witnesses that their mother was duly bought with payment.
Line 79:		Line 79:
	Þeir synir Hildiríðar fóru á fund Þórólfs og hófu upp tilkall það er þeir þóttust þar eiga um fé það er átt hafði Björgólfur faðir þeirra.		Þeir synir Hildiríðar fóru á fund Þórólfs og hófu upp tilkall það er þeir þóttust þar eiga um fé það er átt hafði Björgólfur faðir þeirra.

	Þórólfur svarar svo: „Það var mér kunnigt of Brynjólf og enn kunnara um Bárð að þeir voru manndómsmenn svo miklir að þeir mundu hafa miðlað ykkur það af arfi Björgólfs sem þeir vissu að réttindi væru til. Var eg nær því að þið hófuð þetta sama ákall við Bárð og heyrðist mér svo sem honum þætti þar engi sannindi til því að hann kallaði ykkur frillusonu.“		Þórólfur svarar svo: „Það var mér kunnigt of Brynjólf og enn kunnara um Bárð að þeir voru manndómsmenn svo miklir að þeir mundu hafa miðlað ykkur það af arfi Björgólfs<ref>'''arfi Björgólfs''': "These disputed claims to the property of Björgolfr and Björn are what upset the equilibrium between Haraldr and Kveld-Úlfr and their descendants, and what make it impossible for these families to establish and maintain a ''modus vivendi'' in Norway." [[Fichtner, Edward G.. The Narrative Structure of Egils saga]] (s. 363).</ref> sem þeir vissu að réttindi væru til. Var eg nær því að þið hófuð þetta sama ákall við Bárð og heyrðist mér svo sem honum þætti þar engi sannindi til því að hann kallaði ykkur frillusonu.“

	Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“		Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“

Jón Karl Helgason at 12:18, 29 January 2016

2016-01-29T12:18:43Z

← Older revision		Revision as of 12:18, 29 January 2016
Line 39:		Line 39:
	'It is true that we did not at first treat of this matter with Brynjolf our brother it was a case of sharing between kinsmen, but of Bard we hoped to get our dues in every respect, though our dealings with him were not for long. Now however this heritage has come to men who are in nowise our kin, and we cannot be altogether silent about our wrong; but it may be that, as before, might will so prevail that we get not our right of thee in this, if thou refuse to hear the witness that we can bring to prove us honourably born.'		'It is true that we did not at first treat of this matter with Brynjolf our brother it was a case of sharing between kinsmen, but of Bard we hoped to get our dues in every respect, though our dealings with him were not for long. Now however this heritage has come to men who are in nowise our kin, and we cannot be altogether silent about our wrong; but it may be that, as before, might will so prevail that we get not our right of thee in this, if thou refuse to hear the witness that we can bring to prove us honourably born.'

	Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'		Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs<ref>'''legitimate heirs''': "Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei." [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (pp. 68-69).</ref> that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'

	After that they left talking altogether.		After that they left talking altogether.
Line 83:		Line 83:
	Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“		Hárekur sagði að þeir mundu vitni til fá að móðir þeirra var mundi keypt „en satt var það að við leituðum ekki fyrst þessa mála við Brynjólf bróður okkarn, var þar og með skyldum að skipta. En af Bárði væntum við okkur sæmdar í alla staði, urðu og eigi löng vor viðskipti. En nú er arfur þessi kominn undir óskylda menn okkur og megum við nú eigi með öllu þegja yfir missu okkarri. En vera kann að enn sé sem fyrr sá ríkismunur að við fáum eigi rétt af þessu máli fyrir þér ef þú vilt engi vitni heyra, þau er við höfum fram að flytja, að við séum menn aðalbornir.“

	Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.		Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna<ref>'''great intimacy''': „Þórólfr aber beharrt auf der Ablehnung ihrer Ansprüche, indem er geltend macht, dass sie um so weniger erbberechtigt sein könnten, da ihre Mutter mit offener Gewalt in Besitz genommen worden sei.” [[Maurer, Konrad von. Zwei Rechtsfälle in der Eigla]] (s. 68-69).</ref> að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.

	Eftir það skildu þeir þessa ræðu.		Eftir það skildu þeir þessa ræðu.

Jón Karl Helgason at 22:06, 4 March 2012

2012-03-04T22:06:10Z

← Older revision		Revision as of 22:06, 4 March 2012
Line 41:		Line 41:
	Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'		Thorolf then answered angrily: 'So far am I from thinking you legitimate heirs that I am told your mother was taken by force, and carried home as a captive.'

	After that they left talking altogether.<ref>'''Deilur Þórólfs Kveld-Úlfssonar við Hildiríðarsyni''' eru hliðstæðar deilum Egils við Berg-Önund, „enda er Ásgerður Bjarnardóttir, kona Egils líkt og Hildiríðarsynir, afkvæmi hjónabands sem til er stofnað án frændaráðs.“ [[Bergljót Soffía Kristjánsdóttir, Svanhildur Óskarsdóttir. Um Egils sögu]]</ref>		After that they left talking altogether.

	==References==		==References==
Line 85:		Line 85:
	Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.		Þórólfur svarar þá stygglega: „Því síður ætla eg ykkur arfborna að mér er sagt móðir ykkur væri með valdi tekin og hernumin heim höfð“.

	Eftir það skildu þeir þessa ræðu.<ref>'''Deilur Þórólfs Kveld-Úlfssonar við Hildiríðarsyni''' eru hliðstæðar deilum Egils við Berg-Önund, „enda er Ásgerður Bjarnardóttir, kona Egils líkt og Hildiríðarsynir, afkvæmi hjónabands sem til er stofnað án frændaráðs.“ [[Bergljót Soffía Kristjánsdóttir, Svanhildur Óskarsdóttir. Um Egils sögu]]</ref>		Eftir það skildu þeir þessa ræðu.

Jón Karl Helgason at 16:27, 8 November 2011

2011-11-08T16:27:08Z

Show changes

Jón Karl Helgason at 16:18, 8 November 2011

2011-11-08T16:18:51Z

← Older revision		Revision as of 16:18, 8 November 2011
Line 47:		Line 47:
	After that they left talking altogether.		After that they left talking altogether.

	==References==		==References==

Jón Karl Helgason at 16:17, 8 November 2011

2011-11-08T16:17:01Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 9==
 ==Kafli 9==
@@ Line 44: / Line 92: @@
-==References==
+==Tilvísanir==