Egla, 48 - Revision history

Jón Karl Helgason at 17:05, 15 October 2014

2014-10-15T17:05:50Z

← Older revision		Revision as of 17:05, 15 October 2014
Line 117:		Line 117:
	Þórir fór heim þá er hann var búinn og sagði þeim bræðrum orð konungs og drottningar.		Þórir fór heim þá er hann var búinn og sagði þeim bræðrum orð konungs og drottningar.


	~~<ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO)</ref>~~

	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==



	<references />		<references />

Jón Karl Helgason at 17:05, 15 October 2014

2014-10-15T17:05:07Z

← Older revision		Revision as of 17:05, 15 October 2014
Line 13:		Line 13:
	But before the tables were removed the earl said that they should cast lots to drink together in pairs, man and woman, so far as numbers would allow, but the odd ones by themselves. They cast then their lots into the skirt of a cloak, and the earl drew them out. The earl had a very beautiful daughter then in the flower of youth; the lot decreed that Egil should sit by her for the evening. She was going about the floor of the hall amusing herself. Egil stood up and went to the place in which the earl's daughter had sat during the day. But when all took their several seats, then the earl's daughter went to her place. She said in verse:		But before the tables were removed the earl said that they should cast lots to drink together in pairs, man and woman, so far as numbers would allow, but the odd ones by themselves. They cast then their lots into the skirt of a cloak, and the earl drew them out. The earl had a very beautiful daughter then in the flower of youth; the lot decreed that Egil should sit by her for the evening. She was going about the floor of the hall amusing herself. Egil stood up and went to the place in which the earl's daughter had sat during the day. But when all took their several seats, then the earl's daughter went to her place. She said in verse:

	'Why sittest in my seat, youth? <br>		'Why sittest in my seat,<ref>'''Why sittest in my seat''': "Strof 13, mitt i en grupp av arkaiserande strofer, tillskrivs en viss dotter till Arnfiðr jarl, medan strof 44 tillskrivs Ármóðrs dotter. Att dessa metriskt och syntaktiskt enkla strofer skulle ha traderats och kopplats till de två anonyma döttrarna i 250 år är helt osannolikt, medan deras starka koppling till prosan i sin tur utesluter att de skulle ha varit äldre, fristående strofer utan tydlig upphovsperson" [[Males, Michael. Egill og Kormákr - tradering och nydiktning]] (p. 125).</ref> youth? <br>
	Thou seldom sure hast given<br>		Thou seldom sure hast given<br>
	To wolf his warm flesh-banquet.<br>		To wolf his warm flesh-banquet.<br>
Line 56:		Line 56:

	==References==		==References==



	<references />		<references />
Line 75:		Line 73:
	En áður borð skyldu upp fara þá sagði jarl að þar skyldi sæti hluta, skyldi drekka saman karlmaður og kona svo sem til ynnist en þeir sér er fleiri væru. Menn báru þá hluti sína í skaut og tók jarlinn upp. Jarl átti dóttur allfríða og þá vel frumvaxta. Svo sagði hlutur til að Egill skyldi sitja hjá jarlsdóttur um kveldið. Hún gekk um gólf og skemmti sér. Egill stóð upp og gekk til rúms þess er dóttir jarlsins hafði setið um daginn. En er menn skipuðust í sæti sín þá gekk jarlsdóttir að rúmi sínu. Hún kvað:		En áður borð skyldu upp fara þá sagði jarl að þar skyldi sæti hluta, skyldi drekka saman karlmaður og kona svo sem til ynnist en þeir sér er fleiri væru. Menn báru þá hluti sína í skaut og tók jarlinn upp. Jarl átti dóttur allfríða og þá vel frumvaxta. Svo sagði hlutur til að Egill skyldi sitja hjá jarlsdóttur um kveldið. Hún gekk um gólf og skemmti sér. Egill stóð upp og gekk til rúms þess er dóttir jarlsins hafði setið um daginn. En er menn skipuðust í sæti sín þá gekk jarlsdóttir að rúmi sínu. Hún kvað:

	Hvað skaltu, sveinn, í sess minn <br>		Hvað skaltu, sveinn,<ref>'''Hvað skaltu, sveinn''': "Strof 13, mitt i en grupp av arkaiserande strofer, tillskrivs en viss dotter till Arnfiðr jarl, medan strof 44 tillskrivs Ármóðrs dotter. Att dessa metriskt och syntaktiskt enkla strofer skulle ha traderats och kopplats till de två anonyma döttrarna i 250 år är helt osannolikt, medan deras starka koppling till prosan i sin tur utesluter att de skulle ha varit äldre, fristående strofer utan tydlig upphovsperson" [[Males, Michael. Egill og Kormákr - tradering och nydiktning]] (s. 125).</ref> í sess minn <br>
	því að þú hefir sjaldan gefnar <br>		því að þú hefir sjaldan gefnar <br>
	vargi varmar bráðir? <br>		vargi varmar bráðir? <br>

Jón Karl Helgason at 09:25, 11 November 2011

2011-11-11T09:25:44Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 48==
 ==Kafli 48==
@@ Line 66: / Line 122: @@
 <ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:[[PAGE NAME|DISPLAY AS]] OTHER INFO)</ref>
-==References==
+==Tilvísanir==

Jón Karl Helgason at 14:37, 8 November 2011

2011-11-08T14:37:55Z

← Older revision		Revision as of 14:37, 8 November 2011
Line 8:		Line 8:

	'''Af viðræðu Þóris og konungs'''		'''Af viðræðu Þóris og konungs'''

	Þórólfur hélt liði sínu norður fyrir Halland og lögðu þar til hafnar er þeim bægði veður, rændu þar ekki. Þar var skammt á land upp jarl sá er Arnfinnur er nefndur. En er hann spurði að víkingar voru þar komnir við land þá sendi hann menn sína á fund þeirra þess erindis að vita hvort þeir vildu þar friðland hafa eða hernað.		Þórólfur hélt liði sínu norður fyrir Halland og lögðu þar til hafnar er þeim bægði veður, rændu þar ekki. Þar var skammt á land upp jarl sá er Arnfinnur er nefndur. En er hann spurði að víkingar voru þar komnir við land þá sendi hann menn sína á fund þeirra þess erindis að vita hvort þeir vildu þar friðland hafa eða hernað.

Jón Karl Helgason at 14:37, 8 November 2011

2011-11-08T14:37:36Z

← Older revision		Revision as of 14:37, 8 November 2011
Line 3:		Line 3:


	==Chapter 1==		==Chapter 48==

			==Kafli 48==

			'''Af viðræðu Þóris og konungs'''
			Þórólfur hélt liði sínu norður fyrir Halland og lögðu þar til hafnar er þeim bægði veður, rændu þar ekki. Þar var skammt á land upp jarl sá er Arnfinnur er nefndur. En er hann spurði að víkingar voru þar komnir við land þá sendi hann menn sína á fund þeirra þess erindis að vita hvort þeir vildu þar friðland hafa eða hernað.

			En er sendimenn voru komnir á fund Þórólfs með sín erindi þá sagði hann að þeir mundu þar ekki herja, sagði að þeim var engi nauðsyn til að herja þar og fara herskildi, sagði að þar var land ekki auðigt.

			Sendimenn fara aftur til jarlsins og sögðu honum erindislok sín. En er jarlinn varð þess var að hann þurfti ekki liði að safna fyrir þá sök þá reið hann ofan með ekki lið til fundar við víkinga. En er þeir fundust þá fóru þar allt vel ræður með þeim. Jarl bauð Þórólfi til veislu með sér og liði hans því er hann vildi. Þórólfur hét ferðinni.

			En þá er á var kveðið lét jarlinn senda reiðskjóta ofan móti þeim. Réðust þeir til ferðar bæði Þórólfur og Egill og höfðu með sér þrjá tigu manna. En er þeir komu til jarlsins fagnaði hann þeim vel. Var þeim fylgt inn í stofu. Var þar þegar inni mungát og gefið þeim að drekka. Sátu þeir þar til kvelds.

			En áður borð skyldu upp fara þá sagði jarl að þar skyldi sæti hluta, skyldi drekka saman karlmaður og kona svo sem til ynnist en þeir sér er fleiri væru. Menn báru þá hluti sína í skaut og tók jarlinn upp. Jarl átti dóttur allfríða og þá vel frumvaxta. Svo sagði hlutur til að Egill skyldi sitja hjá jarlsdóttur um kveldið. Hún gekk um gólf og skemmti sér. Egill stóð upp og gekk til rúms þess er dóttir jarlsins hafði setið um daginn. En er menn skipuðust í sæti sín þá gekk jarlsdóttir að rúmi sínu. Hún kvað:

			Hvað skaltu, sveinn, í sess minn <br>
			því að þú hefir sjaldan gefnar <br>
			vargi varmar bráðir? <br>
			Vera vil eg ein um mína. <br>
			Sástaðu hrafn í hausti <br>
			of hræsolli gjalla. <br>
			Varat þar er eggjar <br>
			á skelþunnar runnust.<br>

			Egill tók til hennar og setti hana niður hjá sér. Hann kvað:

			Farið hef eg blóðgum brandi <br>
			svo að mér benþiður fylgdi <br>
			og gjallanda geiri <br>
			Gangr var harðr á víkingum. <br>
			Gerðum reiðir róstu, <br>
			rann eldr of sjöt manna. <br>
			Eg lét blóðga búka <br>
			í borghliðum sæfast.<br>

			Áki fór heim til búa sinna og synir hans. Hann var maður vellauðigur og átti mörg bú á Jótlandi. Skildust þeir með kærleik og mæltu til vináttu mikillar milli sín.

			En er haustaði sigldu þeir Þórólfur norður fyrir Noreg og koma fram í Fjörðum, fara á fund Þóris hersis. Tók hann vel við þeim en Arinbjörn sonur hans miklu betur. Býður hann að Egill skal þar vera um veturinn. Egill tók það með þökkum.

			En er Þórir vissi boð Arinbjarnar þá kallaði hann það heldur bráðmælt „veit eg eigi,“ sagði hann, „hversu það líkar Eiríki konungi því að hann mælti svo eftir aftöku Bárðar að hann vildi ekki að Egill væri hér í landi.“

			„Ráða máttu vel faðir“ segir Arinbjörn, „því við konung að hann telji ekki að um vist Egils. Þú munt bjóða Þórólfi mági þínum hér að vera en við Egill munum hafa eitt veturgrið báðir.“

			En af þessi ræðu sá Þórir að Arinbjörn mundi þessu ráða. Buðu þeir feðgar þá Þórólfi þar veturgrið en hann þekktist það. Voru þeir þar við tólf menn um veturinn.

			Bræður tveir eru nefndir Þorvaldur ofsi og Þorfinnur strangi. Það voru náfrændur Bjarnar hölds og höfðu með honum fæðst. Þeir voru menn miklir og sterkir, kappsmenn miklir og framgjarnir. Þeir fylgdu Birni þá er hann var í víking en síðan er hann settist um kyrrt þá fóru þeir bræður til Þórólfs og voru með honum í hernaði. Þeir voru í stafni á skipi hans en þá er Egill tók skipstjórn þá var Þorfinnur hans stafnbúi. Þeir bræður fylgdu Þórólfi jafnan og mat hann þá mest skipverja sinna. Þeir bræður voru þann vetur í hans sveit og sátu næst þeim bræðrum. Þórólfur sat í öndvegi og átti drykkju við Þóri en Egill sat fyrir ádrykkju Arinbjarnar. Skyldi þar um gólf ganga að minnum öllum.

			Þórir hersir fór um haustið á fund Eiríks konungs. Tók konungur við honum forkunnar vel. En er þeir tóku ræður sínar þá bað Þórir konung að hann skyldi eigi fyrirkunna hann þess er hann hafði Egil með sér um veturinn.

			Konungur svarar því vel, sagði að Þórir mátti þiggja af honum slíkt er hann vildi „en ekki mundi þetta svo fara ef annar maður hefði við Agli tekið.“

			En er Gunnhildur heyrði hvað þeir ræddu þá mælti hún: „Það ætla eg Eiríkur að nú fari enn sem oftar að þú sért mjög talhlýðinn og manst það eigi lengi er illa er gert til þín enda muntu til þess draga fram sonu Skalla-Gríms að þeir munu enn drepa niður nokkura náfrændur þína. En þótt þú látir þér engis þykja vert um dráp Bárðar þá þykir mér eigi svo þó.“

			Konungur segir: „Meir frýr þú mér Gunnhildur grimmleiks en aðrir menn, en verið hefir kærra við Þórólf af þinni hendi en nú er. En ekki mun eg orð mín aftur taka við þá bræður.“

			„Vel var Þórólfur hér,“ sagði hún, „áður Egill spillti fyrir honum en nú ætla eg engan mun.“

			Þórir fór heim þá er hann var búinn og sagði þeim bræðrum orð konungs og drottningar.

	~~==Kafli 1==~~

	<ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO)</ref>		<ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO)</ref>

Olga: Created page with "{{Egla_TOC}} ==Chapter 1== ==Kafli 1== REFERENCE TEXT(Fræðigrein:DISPLAY AS OTHER INFO) ==References== ==Links== [[Category:Eg..."

2011-11-02T07:40:37Z

Created page with "{{Egla_TOC}} ==Chapter 1== ==Kafli 1== <ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:DISPLAY AS OTHER INFO)</ref> ==References== <references /> ==Links== [[Category:Eg..."

New page

{{Egla_TOC}}

==Chapter 1==

==Kafli 1==

<ref>REFERENCE TEXT(Fræðigrein:[[PAGE NAME|DISPLAY AS]] OTHER INFO)</ref>

==References==

<references />
==Links==

[[Category:Egils saga]][[Category:Egils saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]