Egla, 70 - Revision history

Jón Karl Helgason at 20:36, 2 March 2012

2012-03-02T20:36:13Z

← Older revision		Revision as of 20:36, 2 March 2012
Line 11:		Line 11:
	Egil said: 'Sickness of body I have none; but I have much anxiety about this, how I shall get that property which I won when I slew Ljot the Pale northwards in Mæra. I am told that the king's stewards have taken up all that property, and claimed ownership thereof for the king. Now I would fain have your help in the recovery of this.'		Egil said: 'Sickness of body I have none; but I have much anxiety about this, how I shall get that property which I won when I slew Ljot the Pale northwards in Mæra. I am told that the king's stewards have taken up all that property, and claimed ownership thereof for the king. Now I would fain have your help in the recovery of this.'

	Arinbjorn: 'I do not think your claim to the ownership of that property is against the law of the land; yet methinks the property is now come into strong keeping. The king's treasury hath a wide entrance,.<ref>'''king's treasury hath a wide entrance''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> but a narrow exit. We have urged many arduous claims of money against powerful persons, but we were in more confidence with the king than now; for the friendship between me and king Hacon is shallow; yet must I act after the old saw: He must tend the oak who is to dwell beneath it.'		Arinbjorn: 'I do not think your claim to the ownership of that property is against the law of the land; yet methinks the property is now come into strong keeping. The king's treasury hath a wide entrance,.<ref>'''king's treasury hath a wide entrance''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> but a narrow exit.<ref>'''narrow exit''': "The evidence… leads unmistakably to the conclusion that the ´konungsgarðr’ passage derives from Continental tradition, but this does not necessarily imply the direct influence of a written source. The phrase was part of the general rhetorical repertoire of the age and must also have been transmitted orally" [[Taylor, Marvin. „Rúmr inngangs en þröngur brottfarar.“]] (p. 89).</ref> We have urged many arduous claims of money against powerful persons, but we were in more confidence with the king than now; for the friendship between me and king Hacon is shallow; yet must I act after the old saw: He must tend the oak who is to dwell beneath it.'

	'Yet,' said Egil, 'my mind is that, if we have law to show, we should try. Maybe the king will grant us right in this, for I am told that the king is just, and keeps well to the laws which he has made here in the land. I am rather minded to go seek the king and try the matter with him.'		'Yet,' said Egil, 'my mind is that, if we have law to show, we should try. Maybe the king will grant us right in this, for I am told that the king is just, and keeps well to the laws which he has made here in the land. I am rather minded to go seek the king and try the matter with him.'
Line 47:		Line 47:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs ~~en þröngur brottfarar~~.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (s. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (s. 178).</ref> en þröngur brottfarar.<ref>'''þröngur brottfarar''': "The evidence… leads unmistakably to the conclusion that the ´konungsgarðr’ passage derives from Continental tradition, but this does not necessarily imply the direct influence of a written source. The phrase was part of the general rhetorical repertoire of the age and must also have been transmitted orally" [[Taylor, Marvin. „Rúmr inngangs en þröngur brottfarar.“]] (s. 89).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“

Jón Karl Helgason at 15:52, 8 February 2012

2012-02-08T15:52:26Z

← Older revision		Revision as of 15:52, 8 February 2012
Line 47:		Line 47:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (s. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“

Jón Karl Helgason at 15:52, 8 February 2012

2012-02-08T15:52:04Z

← Older revision		Revision as of 15:52, 8 February 2012
Line 11:		Line 11:
	Egil said: 'Sickness of body I have none; but I have much anxiety about this, how I shall get that property which I won when I slew Ljot the Pale northwards in Mæra. I am told that the king's stewards have taken up all that property, and claimed ownership thereof for the king. Now I would fain have your help in the recovery of this.'		Egil said: 'Sickness of body I have none; but I have much anxiety about this, how I shall get that property which I won when I slew Ljot the Pale northwards in Mæra. I am told that the king's stewards have taken up all that property, and claimed ownership thereof for the king. Now I would fain have your help in the recovery of this.'

	Arinbjorn: 'I do not think your claim to the ownership of that property is against the law of the land; yet methinks the property is now come into strong keeping. The king's treasury hath a wide entrance, but a narrow exit. We have urged many arduous claims of money against powerful persons, but we were in more confidence with the king than now; for the friendship between me and king Hacon is shallow; yet must I act after the old saw: He must tend the oak who is to dwell beneath it.'		Arinbjorn: 'I do not think your claim to the ownership of that property is against the law of the land; yet methinks the property is now come into strong keeping. The king's treasury hath a wide entrance,.<ref>'''king's treasury hath a wide entrance''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> but a narrow exit. We have urged many arduous claims of money against powerful persons, but we were in more confidence with the king than now; for the friendship between me and king Hacon is shallow; yet must I act after the old saw: He must tend the oak who is to dwell beneath it.'

	'Yet,' said Egil, 'my mind is that, if we have law to show, we should try. Maybe the king will grant us right in this, for I am told that the king is just, and keeps well to the laws which he has made here in the land. I am rather minded to go seek the king and try the matter with him.'		'Yet,' said Egil, 'my mind is that, if we have law to show, we should try. Maybe the king will grant us right in this, for I am told that the king is just, and keeps well to the laws which he has made here in the land. I am rather minded to go seek the king and try the matter with him.'

Jón Karl Helgason at 11:32, 11 November 2011

2011-11-11T11:32:26Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 70==
 ==Kafli 70==
@@ Line 37: / Line 71: @@
 Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.
-==References==
+==Tilvísanir==

Jón Karl Helgason at 15:11, 8 November 2011

2011-11-08T15:11:50Z

← Older revision		Revision as of 15:11, 8 November 2011
Line 7:		Line 7:
	==Kafli 70==		==Kafli 70==

	Ógleði Egils		'''Ógleði Egils'''

	Egill fékk ógleði mikla eftir jólin svo að hann kvað eigi orð. Og er Arinbjörn fann það þá tók hann ræðu við Egil og spurði hverju það gegndi ógleði sú er hann hafði. „Vil eg,“ segir hann, „að þú látir mig vita hvort þú ert sjúkur eða ber annað til. Megum vér þá bætur á vinna.“		Egill fékk ógleði mikla eftir jólin svo að hann kvað eigi orð. Og er Arinbjörn fann það þá tók hann ræðu við Egil og spurði hverju það gegndi ógleði sú er hann hafði. „Vil eg,“ segir hann, „að þú látir mig vita hvort þú ert sjúkur eða ber annað til. Megum vér þá bætur á vinna.“

Jón Karl Helgason: /* Kafli 70 */

2011-11-01T17:46:55Z

Kafli 70

← Older revision		Revision as of 17:46, 1 November 2011
Line 12:		Line 12:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."[[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig." [[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“

Jón Karl Helgason at 17:42, 1 November 2011

2011-11-01T17:42:44Z

← Older revision		Revision as of 17:42, 1 November 2011
Line 12:		Line 12:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."~~(Fræðigrein:~~[[~~PAGE NAME\|DISPLAY AS~~]] ~~OTHER INFO)~~ (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."[[Almqvist, Bo. Er konungsgarðr rúmr inngangs, en þröngr brottfarar]] (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“

Jón Karl Helgason: /* Kafli 70 */

2011-11-01T17:34:15Z

Kafli 70

← Older revision		Revision as of 17:34, 1 November 2011
Line 12:		Line 12:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>"Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>'''konungsgarður rúmur inngangs''': "Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“
Line 35:		Line 35:

	Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.		Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.



	==References==		==References==

Jón Karl Helgason at 17:32, 1 November 2011

2011-11-01T17:32:59Z

← Older revision		Revision as of 17:32, 1 November 2011
Line 12:		Line 12:
	Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar. Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar.<ref>"Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref> Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“
Line 36:		Line 36:
	Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.		Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.

	~~Breyta~~

	<ref>"Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref>

	==References==		==References==

Jón Karl Helgason at 17:30, 1 November 2011

2011-11-01T17:30:40Z

← Older revision		Revision as of 17:30, 1 November 2011
Line 3:		Line 3:


	==Chapter 69==		==Chapter 70==

	==Kafli 69==		==Kafli 70==

	~~'''Utanferð~~ Egils~~'''~~		Ógleði Egils
			Egill fékk ógleði mikla eftir jólin svo að hann kvað eigi orð. Og er Arinbjörn fann það þá tók hann ræðu við Egil og spurði hverju það gegndi ógleði sú er hann hafði. „Vil eg,“ segir hann, „að þú látir mig vita hvort þú ert sjúkur eða ber annað til. Megum vér þá bætur á vinna.“

	Egill ~~spurði þau tíðindi austan~~ um ~~haf að Eiríkur blóðex hefði fallið í vesturvíking en Gunnhildur og synir þeirra voru farin til Danmerkur suður og brottu var af Englandi~~ það ~~lið allt~~ er ~~þeim Eiríki hafði þangað fylgt. Arinbjörn var~~ þá ~~kominn til Noregs~~. ~~Hafði hann fengið veislur sínar og eignir þær~~ er ~~hann hafði átt~~ og ~~var kominn í kærleika mikla við konung~~. ~~Þótti Agli þá enn fýsilegt gerast að fara~~ til ~~Noregs. Það fylgdi og tíðindasögu að Aðalsteinn konungur var andaður. Réð þá fyrir Englandi bróðir hans Játmundur~~.		Egill segir: „Engar hefi eg kvellisóttir en áhyggjur hefi eg miklar um það hversu eg skal ná fé því er eg vann til þá er eg felldi Ljót hinn bleika norður á Mæri. Mér er sagt að ármenn konungs hafi það fé allt upp tekið og kastað á konungs eigu. Nú vil eg þar til hafa þitt liðsinni um þessa fjárheimtu.“

	~~Egill bjó þá skip sitt og réð háseta til~~. ~~Önundur sjóni réðst þar til, sonur Ána frá Ánabrekku~~. ~~Önundur var mikill~~ og ~~þeirra manna sterkastur~~ er þá ~~voru þar í sveit. Eigi var um það einmælt~~ að ~~hann væri eigi hamrammur. Önundur hafði oft verið í förum landa í milli. Hann var nokkuru eldri en Egill. Með þeim hafði lengi verið vingott~~.		Arinbjörn segir: „Ekki ætla eg það fjarri lands lögum að þú eignaðist fé það en þó þykir mér nú féið fastlega komið. Er konungsgarður rúmur inngangs en þröngur brottfarar. Hafa oss orðið margar torsóttar fjárheimtur við ofureflismennina og sátum vér þá í meira trausti við konung en nú er því að vinátta okkur Hákonar konungs stendur grunnt þó að eg verði svo að gera sem fornkveðið orð er að þá verður eik að fága er undir skal búa.“

	~~Og er~~ Egill ~~var búinn lét hann í haf og greiddist þeirra ferð vel~~, ~~komu~~ að ~~miðjum Noregi~~. Og er ~~þeir sáu land stefndu þeir inn~~ í ~~Fjörðu. Og er þeir fengu tíðindi af~~ landi ~~var þeim sagt að Arinbjörn var heima að búum sínum~~. ~~Heldur Egill þangað skipi sínu~~ í ~~höfn sem næst bæ Arinbjarnar~~.		„Þar leikur þó minn hugur á,“ segir Egill, „ef vér höfum lög að mæla að vér freistum. Má svo vera að konungur unni oss hér af rétts því að mér er sagt að konungur sé maður réttlátur og haldi vel lög þau er hann setur hér í landi. Telst mér það helst í hug að eg muni fara á fund konungs og freista þessa mála við hann.“

	~~Síðan fór~~ Egill ~~að finna Arinbjörn~~ og ~~varð þar fagnafundur mikill með þeim. Bauð Arinbjörn Agli þangað til vistar~~ og ~~föruneyti~~ hans því er hann ~~vildi að þangað færi. Egill þekktist það~~ og ~~lét ráða skipi sínu~~ til ~~hlunns en hásetar vistuðust~~. ~~Egill fór til Arinbjarnar~~ og ~~þeir tólf saman. Egill hafði látið gera langskipssegl mjög vandað~~. ~~Segl~~ það ~~gaf hann Arinbirni og enn fleiri gjafir þær er sendilegar voru. Var~~ Egill ~~þar um veturinn í góðu yfirlæti. Egill fór um veturinn suður í Sogn að landskyldum sínum, dvaldist þar mjög lengi. Síðan fór hann norður í Fjörðu~~.		Arinbjörn segir að hann var ekki fús þess „þykir mér sem því muni óhægt saman að koma Egill, kappi þínu og dirfð en skaplyndi konungs og ríki hans, því að eg hygg hann vera engan vin þinn og þykja honum þó sakir til vera. Vil eg heldur að við látum þetta mál niður falla og hefjum eigi upp. En ef þú vilt það Egill þá skal eg heldur fara á fund konungs með þessi málaleitan.“

	~~Arinbjörn hafði jólaboð mikið, bauð til sín vinum sínum~~ og ~~héraðsbóndum~~. ~~Var þar fjölmenni mikið og veisla góð~~. ~~Hann gaf Agli~~ að ~~jólagjöf slæður gervar af silki og gullsaumaðar mjög, settar fyrir allt gullknöppum í gegnum niður~~. ~~Arinbjörn hafði látið gera klæði~~ það við vöxt Egils. Arinbjörn gaf Agli alklæðnað nýskorinn að jólum. Voru þar skorin í ensk klæði með mörgum litum. Arinbjörn gaf margs konar vingjafir um jólin þeim mönnum er hann höfðu heimsótt því að Arinbjörn var allra manna örvastur og ~~mestur skörungur~~.		Egill segir að hann kynni þess mikla þökk og aufúsu og hann vill þenna kost gjarna. Hákon var þá á Rogalandi en stundum á Hörðalandi. Varð ekki torsótt að sækja hans fund. Var það og eigi miklu síðar en ræðan hafði verið.

	~~Þá orti~~ Egill ~~vísu~~:		Arinbjörn bjó ferð sína. Var það þá gert ljóst fyrir mönnum að hann ætlaði til konungs fundar. Skipaði hann húskörlum sínum tvítugsessu er hann átti. Egill skyldi heima vera. Vildi Arinbjörn eigi að hann færi. Fór Arinbjörn þá er hann var búinn og fórst honum vel. Fann hann Hákon konung og fékk þar góðar viðtökur.
	~~<div>~~
	~~Sjálfráði lét slæður <div>~~		Og er hann hafði litla hríð dvalist þar bar hann upp erindi sín við konung og segir að Egill Skalla-Grímsson er þar kominn til lands og hann þóttist eiga fé það allt er átt hafði Ljótur hinn bleiki „er oss svo sagt konungur að Egill muni lög mæla um þetta en féið hafa tekið upp ármenn yðrir og kastað á yðvarri eigu. Vil eg yður þess biðja herra að Egill nái þar af lögum.“
	~~silki drengr of fengið <div>~~
	~~gullknappaðar greppi, <div>~~		Konungur svarar hans máli og tók seint til orða: „Eigi veit eg hví þú gengur með slíku máli fyrir hönd Egils. Kom hann eitt sinn á minn fund og sagði eg honum að eg ekki vildi hér í landi vistir hans af þeim sökum sem yður er áður kunnigt. Nú þarf Egill ekki að hefja upp slíkt tilkall við mig sem við Eirík bróður minn. En þér Arinbjörn er það að segja að þú svo megir vera hér í landi að þú metir eigi meira útlenda menn en mig eða mín orð því að eg veit að hugir þínir standa þar til er Haraldur er Eiríksson fósturson þinn. Og er þér sá kostur bestur að fara til fundar við þá bræður og vera með þeim því að mér er mikill grunur á að muni slíkir menn illir tiltaks ef það þarf að reyna um skipti vor sona Eiríks.“
	~~get~~ eg ~~aldrei vin betri~~. ~~<div>~~
	~~Arinbjörn hefir árnað <div>~~		Og er konungur tók þessu máli svo þvert þá sá Arinbjörn að ekki mundi tjá að leita þeirra mála við hann. Bjóst hann þá til heimferðar. Konungur var heldur styggur og óblíður til Arinbjarnar síðan hann vissi erindi hans. Arinbjörn hafði þá og ekki skaplyndi til að mjúklæta sig við konung um þetta mál. Skildust þeir við svo búið.
	~~eirarlaust eða meira~~, ~~<div>~~
	~~síð mun seggr of fæðast <div>~~		Fór Arinbjörn heim og sagði Agli erindislok sín „mun eg eigi slíkra mála oftar leita við konung.“
	~~slíkr~~, ~~oddvita ríki~~.~~<div>~~
	~~<div>~~		Egill varð allófrýnn við þessa sögu, þóttist þar mikils fjár missa og eigi að réttu.

			Fám dögum síðar var það snemma einn morgun þá er Arinbjörn var í herbergi sínu, var þar þá ekki margt manna, þá lét hann kalla þangað Egil. Og er hann kom þar þá lét Arinbjörn lúka upp kistu og reiddi þar úr fjóra tigu marka silfurs og mælti svo: „Þetta fé geld eg þér Egill fyrir jarðir þær er Ljótur hinn bleiki hafði átt. Þykir mér það sannlegt að þú hafir þessi laun af okkur Friðgeiri frændum fyrir það er þú leystir líf hans af Ljóti en eg veit að þú lést mín að njóta. Er eg því skyldur að láta þig ei lögræning af því máli.“

			Egill tók við fénu og þakkaði Arinbirni. Gerðist Egill þá enn einteiti.

			Breyta

	<ref>"Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref>		<ref>"Liksom det senare ledet avrundas med talesätt om eken som man måste vårda sig om, om man vill bo under dess krona, tilspetsas den första tankegången med sentensen: på konungagården är ingången vid men utgången trång (eller, mera ordagrannt: konungagården är rymlig med avseende på ingåendet, men trång med avseende på bortfärden). Balansen och parallellismen mellan de båda tankeleden blir härigenom nära nog fullständig."(Fræðigrein:[[PAGE NAME\|DISPLAY AS]] OTHER INFO) (p. 178).</ref>