Egla, 82 - Revision history

Jón Karl Helgason at 09:15, 9 November 2017

2017-11-09T09:15:43Z

← Older revision		Revision as of 09:15, 9 November 2017
Line 22:		Line 22:
	Thorstein married Jofridr, daughter of Gunnar son of Hlif: her mother was Helga daughter of Olaf Feilan, sister of Thord Gellir. Jofridr had before been wife of Thorod the son of Tongue-Odd.		Thorstein married Jofridr, daughter of Gunnar son of Hlif: her mother was Helga daughter of Olaf Feilan, sister of Thord Gellir. Jofridr had before been wife of Thorod the son of Tongue-Odd.

	Soon after this Asgerdr died. After her death Egil gave up his housekeeping to Thorstein, and went south to Moss-fell to Grim, his son-in-law, for he loved Thordis<ref>'''he loved Thordis''': "Hvergi er sterkar að orði kveðið beinlínis í sögunni um það, að Egill hafi elskað Ásgerði en einmitt með þessum mjög svo hófsömu orðum: „...hann unni mest Þórdísi, stjúpdóttur sinni, þeirra manna, er þá voru á lífi“, þ.e. þegar Ásgerður var látin. Þessi úrdráttur veldur því, að frásögnin verður miklu áhrifameiri í allri sinni hlédrægni en ella, og er ástarsaga Egils eitt besta dæmið um þetta listræna stílbragð í Íslendingasögum." [[Eysteinn Þorvaldsson. Hugleiðingar um ástarsögu Egils]] (p. 24).</ref> his step-daughter most of all who were then living. One summer a ship came out and put into Loam Bay, steered by a man named Thormod. He was a Norwegian, a house-carle of Thorstein Thora's son. He was to take with him a shield, which Thorstein had sent to Egil Skallagrimsson: it was a valuable treasure. Thormod brought Egil the shield, and he received it with thanks. In the following winter Egil composed a poem about the gift of the shield: it is called Buckler-poem, and this is the beginning:		Soon after this Asgerdr died.<ref>'''Asgerdr died''': "Egil reacts to Asgerd's death with laconic stoicism, made all the more inscrutable by being reported in indirect speech: we are told only that he hands over his estate to his surviving son, Thorstein, taking up residence with Thordis. This celebrated skald and devoted husband, capable of funnelling the most profound emotion into a breathtaking verbal torrent, chooses not to mourn his lifelong love in verse." [[Falk, Oren. *Konutorrek: A Husband’s Lament]] (p. 133).</ref> After her death Egil gave up his housekeeping to Thorstein, and went south to Moss-fell to Grim, his son-in-law, for he loved Thordis<ref>'''he loved Thordis''': "Hvergi er sterkar að orði kveðið beinlínis í sögunni um það, að Egill hafi elskað Ásgerði en einmitt með þessum mjög svo hófsömu orðum: „...hann unni mest Þórdísi, stjúpdóttur sinni, þeirra manna, er þá voru á lífi“, þ.e. þegar Ásgerður var látin. Þessi úrdráttur veldur því, að frásögnin verður miklu áhrifameiri í allri sinni hlédrægni en ella, og er ástarsaga Egils eitt besta dæmið um þetta listræna stílbragð í Íslendingasögum." [[Eysteinn Þorvaldsson. Hugleiðingar um ástarsögu Egils]] (p. 24).</ref> his step-daughter most of all who were then living. One summer a ship came out and put into Loam Bay, steered by a man named Thormod. He was a Norwegian, a house-carle of Thorstein Thora's son. He was to take with him a shield, which Thorstein had sent to Egil Skallagrimsson: it was a valuable treasure. Thormod brought Egil the shield, and he received it with thanks. In the following winter Egil composed a poem about the gift of the shield: it is called Buckler-poem, and this is the beginning:

	'List to the stream of lay<br>		'List to the stream of lay<br>
Line 61:		Line 61:
	Þorsteinn fékk Jófríðar dóttur Gunnars Hlífarsonar. Móðir hennar var Helga dóttir Ólafs feilans, systir Þórðar gellis. Jófríði hafði átt fyrr Þóroddur son Tungu-Odds.		Þorsteinn fékk Jófríðar dóttur Gunnars Hlífarsonar. Móðir hennar var Helga dóttir Ólafs feilans, systir Þórðar gellis. Jófríði hafði átt fyrr Þóroddur son Tungu-Odds.

	Litlu eftir þetta andaðist Ásgerður. Eftir það brá Egill búi og seldi í hendur Þorsteini en Egill fór þá suður til Mosfells til Gríms mágs síns því að hann unni mest Þórdísi<ref>'''unni mest Þórdísi''': "Hvergi er sterkar að orði kveðið beinlínis í sögunni um það, að Egill hafi elskað Ásgerði en einmitt með þessum mjög svo hófsömu orðum: „...hann unni mest Þórdísi, stjúpdóttur sinni, þeirra manna, er þá voru á lífi“, þ.e. þegar Ásgerður var látin. Þessi úrdráttur veldur því, að frásögnin verður miklu áhrifameiri í allri sinni hlédrægni en ella, og er ástarsaga Egils eitt besta dæmið um þetta listræna stílbragð í Íslendingasögum." [[Eysteinn Þorvaldsson. Hugleiðingar um ástarsögu Egils]] (s. 24).</ref> stjúpdóttur sinni þeirra manna er þá voru á lífi.		Litlu eftir þetta andaðist Ásgerður. <ref>'''andaðist Ásgerður''': "Egil reacts to Asgerd's death with laconic stoicism, made all the more inscrutable by being reported in indirect speech: we are told only that he hands over his estate to his surviving son, Thorstein, taking up residence with Thordis. This celebrated skald and devoted husband, capable of funnelling the most profound emotion into a breathtaking verbal torrent, chooses not to mourn his lifelong love in verse." [[Falk, Oren. *Konutorrek: A Husband’s Lament]] (s. 133).</ref> Eftir það brá Egill búi og seldi í hendur Þorsteini en Egill fór þá suður til Mosfells til Gríms mágs síns því að hann unni mest Þórdísi<ref>'''unni mest Þórdísi''': "Hvergi er sterkar að orði kveðið beinlínis í sögunni um það, að Egill hafi elskað Ásgerði en einmitt með þessum mjög svo hófsömu orðum: „...hann unni mest Þórdísi, stjúpdóttur sinni, þeirra manna, er þá voru á lífi“, þ.e. þegar Ásgerður var látin. Þessi úrdráttur veldur því, að frásögnin verður miklu áhrifameiri í allri sinni hlédrægni en ella, og er ástarsaga Egils eitt besta dæmið um þetta listræna stílbragð í Íslendingasögum." [[Eysteinn Þorvaldsson. Hugleiðingar um ástarsögu Egils]] (s. 24).</ref> stjúpdóttur sinni þeirra manna er þá voru á lífi.

	Það var eitt sumar að skip kom út í Leiruvogi og stýrði sá maður er Þormóður hét. Hann var norrænn og húskarl Þorsteins Þórusonar. Hann hafði með að fara skjöld er Þorsteinn hafði sent Agli Skalla-Grímssyni og var það ágætagripur. Þormóður færði Agli skjöldinn en hann tók við þakksamlega. Eftir um veturinn orti Egill drápu um skjaldargjöfina er kölluð er Berudrápa og er þetta upphaf að:		Það var eitt sumar að skip kom út í Leiruvogi og stýrði sá maður er Þormóður hét. Hann var norrænn og húskarl Þorsteins Þórusonar. Hann hafði með að fara skjöld er Þorsteinn hafði sent Agli Skalla-Grímssyni og var það ágætagripur. Þormóður færði Agli skjöldinn en hann tók við þakksamlega. Eftir um veturinn orti Egill drápu um skjaldargjöfina er kölluð er Berudrápa og er þetta upphaf að:

Ermenegilda: /* Chapter 82 */

2016-08-30T11:21:50Z

Chapter 82

← Older revision		Revision as of 11:21, 30 August 2016
Line 12:		Line 12:

	'Him who from me inherits<ref>'''from me inherits''': "Ihr inhalt wie ihre für den ausdruck jeder empfindungen ganz besonders glückliche und prägnante skaldische form zeigen, dass sie mehr als eine flüchtige augenblicksstimmung oder eine vorübergehende gefühlsaufwallung des großen skalden darstellen. Ein dreifacher schwerer vorwurf liegt für Thorstein darin. Er ist in Egils augen untüchtig, er ist unwahr, er ist pietätlos. Die beiden ersten vorwürfe werden durch den besonders verletzenden wortlaut unterstrichen. statt 'sohn' sagt der dichter 'erbwart des des erbes', um die function, für die Thorstein versagt, stark hervorzuheben." [[Niedner, Felix. Egils Sonatorrek]] (p. 217).</ref> <br>		'Him who from me inherits<ref>'''from me inherits''': "Ihr inhalt wie ihre für den ausdruck jeder empfindungen ganz besonders glückliche und prägnante skaldische form zeigen, dass sie mehr als eine flüchtige augenblicksstimmung oder eine vorübergehende gefühlsaufwallung des großen skalden darstellen. Ein dreifacher schwerer vorwurf liegt für Thorstein darin. Er ist in Egils augen untüchtig, er ist unwahr, er ist pietätlos. Die beiden ersten vorwürfe werden durch den besonders verletzenden wortlaut unterstrichen. statt 'sohn' sagt der dichter 'erbwart des des erbes', um die function, für die Thorstein versagt, stark hervorzuheben." [[Niedner, Felix. Egils Sonatorrek]] (p. 217).</ref> <br>
	I hold no worthy heir.<br>		I hold no worthy heir.<ref> '''I hold no worthy heir''': "Da keine parallele zu einer form ''áttka'' = ''áttaka'' bekannt ist, wäre in zeile 2 der lesart ''eigi'' statt ''til'' der vorzug zu geben; letzteres wort scheint wie die auffällige form ''arfa'' statt ''arfs'' durch die ähnliche verszeile in cap. 88 (''arfa Geirs til þarfar'') bewirkt zu sein. Ich lese somit: ''áttak erfinytja / arfs mér eigi þarfan.'' Ein ähnlicher pleonasmus wie ''erfi-nyti arfs'' findet sich öfters, so z. b. ''há-degi dags''." [[Falk, Hjalmar. Bemerkungen zu den Lausavísur der Egils saga]] (pp. 365-6). </ref><br>
	A son deceives me living,<br>		A son deceives me living,<br>
	Deceit I call<ref>'''deceit I call''': "Orðin eru köld, glæpurinn virðist lítill en dómurinn er harður. Egill segist hafa eignast arfa í lífanda lífi, og með því að nota tækni dunhendunnar á einum stað í vísunni leggur hann áherslu á aðalefnið: svikið-svik. Þetta eru síðustu orð Egils um börn sín í sögunni, og þess vegna er vísan sérstaklega mikilvæg. Hún er í hrópandi ósamræmi við Sonatorrek. Egill sem hafði barist fyrir rétti arfans í Noregi, afneitar syni sínum í lok sögunnar, fer frá óðali sínu og suður í Mosfellsdal." [[Guðrún Nordal. Egill, Snorri og höfundurinn]] (p. 9).</ref> his deed.<br>		Deceit I call<ref>'''deceit I call''': "Orðin eru köld, glæpurinn virðist lítill en dómurinn er harður. Egill segist hafa eignast arfa í lífanda lífi, og með því að nota tækni dunhendunnar á einum stað í vísunni leggur hann áherslu á aðalefnið: svikið-svik. Þetta eru síðustu orð Egils um börn sín í sögunni, og þess vegna er vísan sérstaklega mikilvæg. Hún er í hrópandi ósamræmi við Sonatorrek. Egill sem hafði barist fyrir rétti arfans í Noregi, afneitar syni sínum í lok sögunnar, fer frá óðali sínu og suður í Mosfellsdal." [[Guðrún Nordal. Egill, Snorri og höfundurinn]] (p. 9).</ref> his deed.<br>

Ermenegilda: /* Kafli 82 */

2016-08-30T11:20:55Z

Kafli 82

← Older revision		Revision as of 11:20, 30 August 2016
Line 50:		Line 50:

	Áttka eg erfinytja,<ref>'''Áttka eg erfinytja''': "Ihr inhalt wie ihre für den ausdruck jeder empfindungen ganz besonders glückliche und prägnante skaldische form zeigen, dass sie mehr als eine flüchtige augenblicksstimmung oder eine vorübergehende gefühlsaufwallung des großen skalden darstellen. Ein dreifacher schwerer vorwurf liegt für Thorstein darin. Er ist in Egils augen untüchtig, er ist unwahr, er ist pietätlos. Die beiden ersten vorwürfe werden durch den besonders verletzenden wortlaut unterstrichen. statt 'sohn' sagt der dichter 'erbwart des des erbes', um die function, für die Thorstein versagt, stark hervorzuheben." [[Niedner, Felix. Egils Sonatorrek]] (s. 217).</ref> <br>		Áttka eg erfinytja,<ref>'''Áttka eg erfinytja''': "Ihr inhalt wie ihre für den ausdruck jeder empfindungen ganz besonders glückliche und prägnante skaldische form zeigen, dass sie mehr als eine flüchtige augenblicksstimmung oder eine vorübergehende gefühlsaufwallung des großen skalden darstellen. Ein dreifacher schwerer vorwurf liegt für Thorstein darin. Er ist in Egils augen untüchtig, er ist unwahr, er ist pietätlos. Die beiden ersten vorwürfe werden durch den besonders verletzenden wortlaut unterstrichen. statt 'sohn' sagt der dichter 'erbwart des des erbes', um die function, für die Thorstein versagt, stark hervorzuheben." [[Niedner, Felix. Egils Sonatorrek]] (s. 217).</ref> <br>
	arfa mér til þarfan.<br>		arfa mér til þarfan.<ref> '''arfa mér til þarfan''': "Da keine parallele zu einer form ''áttka'' = ''áttaka'' bekannt ist, wäre in zeile 2 der lesart ''eigi'' statt ''til'' der vorzug zu geben; letzteres wort scheint wie die auffällige form ''arfa'' statt ''arfs'' durch die ähnliche verszeile in cap. 88 (''arfa Geirs til þarfar'') bewirkt zu sein. Ich lese somit: ''áttak erfinytja / arfs mér eigi þarfan.'' Ein ähnlicher pleonasmus wie ''erfi-nyti arfs'' findet sich öfters, so z. b. ''há-degi dags''." [[Falk, Hjalmar. Bemerkungen zu den Lausavísur der Egils saga]] (s. 365-6). </ref>
			<br>
	Mig hefir sonr of svikið,<br>		Mig hefir sonr of svikið,<br>
	svik tel eg<ref>'''svik tel eg''': "Orðin eru köld, glæpurinn virðist lítill en dómurinn er harður. Egill segist hafa eignast arfa í lífanda lífi, og með því að nota tækni dunhendunnar á einum stað í vísunni leggur hann áherslu á aðalefnið: svikið-svik. Þetta eru síðustu orð Egils um börn sín í sögunni, og þess vegna er vísan sérstaklega mikilvæg. Hún er í hrópandi ósamræmi við Sonatorrek. Egill sem hafði barist fyrir rétti arfans í Noregi, afneitar syni sínum í lok sögunnar, fer frá óðali sínu og suður í Mosfellsdal." [[Guðrún Nordal. Egill, Snorri og höfundurinn]] (s. 9).</ref> í því, kvikvan.<br>		svik tel eg<ref>'''svik tel eg''': "Orðin eru köld, glæpurinn virðist lítill en dómurinn er harður. Egill segist hafa eignast arfa í lífanda lífi, og með því að nota tækni dunhendunnar á einum stað í vísunni leggur hann áherslu á aðalefnið: svikið-svik. Þetta eru síðustu orð Egils um börn sín í sögunni, og þess vegna er vísan sérstaklega mikilvæg. Hún er í hrópandi ósamræmi við Sonatorrek. Egill sem hafði barist fyrir rétti arfans í Noregi, afneitar syni sínum í lok sögunnar, fer frá óðali sínu og suður í Mosfellsdal." [[Guðrún Nordal. Egill, Snorri og höfundurinn]] (s. 9).</ref> í því, kvikvan.<br>

Ermenegilda: /* Kafli 82 */

2016-07-11T18:09:16Z

Kafli 82

← Older revision		Revision as of 18:09, 11 July 2016
Line 65:		Line 65:

	Heyri fúrs á forsa <br>		Heyri fúrs á forsa <br>
	fallhadds<ref>'''fallhadds''': "''fallhaddr'' ~~erklärt F. Jónsson~~ '~~mit fallendem~~, ~~niederhängendem~~, ~~langem Haare~~' ~~als Epitheton des alten~~ Óðinn. ~~Vielleicht hiess es ursprünglich~~ ''fallhatts'', ~~das dem~~ ''Síðhǫttr'' ~~entspräche~~" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>		fallhadds<ref>'''fallhadds''': "F. Jónsson explains ''fallhaddr'', 'with falling, down hanging, long hair' as an epithet of the old Óðinn. Maybe it was originally called ''fallhatts'', which would correspond to ''Síðhǫttr''." [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>
	hyggi þegn til þagnar <br>		hyggi þegn til þagnar <br>
	þinn lýðr konungr, mína.<br>		þinn lýðr konungr, mína.<br>

Ermenegilda: /* Chapter 82 */

2016-07-11T18:08:34Z

Chapter 82

← Older revision		Revision as of 18:08, 11 July 2016
Line 25:		Line 25:

	'List to the stream of lay<br>		'List to the stream of lay<br>
	From long-haired<ref>'''long-haired''': "''fallhaddr'' ~~erklärt F. Jónsson~~ '~~mit fallendem~~, ~~niederhängendem~~, ~~langem Haare~~' ~~als Epitheton des alten~~ Óðinn. ~~Vielleicht hiess es ursprünglich~~ ''fallhatts'', ~~das dem~~ ''Síðhǫttr'' ~~entspräche~~" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>		From long-haired<ref>'''long-haired''': "F. Jónsson explains ''fallhaddr'', 'with falling, down hanging, long hair' as an epithet of the old Óðinn. Maybe it was originally called ''fallhatts'', which would correspond to ''Síðhǫttr''." [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>
	Thane of a king, and bid<br>		Thane of a king, and bid<br>
	Thy folk due silence keep.<br>		Thy folk due silence keep.<br>

Ermenegilda: /* Kafli 82 */

2016-07-11T17:24:34Z

Kafli 82

← Older revision		Revision as of 17:24, 11 July 2016
Line 65:		Line 65:

	Heyri fúrs á forsa <br>		Heyri fúrs á forsa <br>
	fallhadds<ref>'''fallhadds''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der ~~Egilssaga~~]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>		fallhadds<ref>'''fallhadds''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>
	hyggi þegn til þagnar <br>		hyggi þegn til þagnar <br>
	þinn lýðr konungr, mína.<br>		þinn lýðr konungr, mína.<br>

Ermenegilda: /* Chapter 82 */

2016-07-11T17:24:13Z

Chapter 82

← Older revision		Revision as of 17:24, 11 July 2016
Line 25:		Line 25:

	'List to the stream of lay<br>		'List to the stream of lay<br>
	From long-haired<ref>'''long-haired''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der ~~Egilssaga~~]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>		From long-haired<ref>'''long-haired''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egils saga]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>
	Thane of a king, and bid<br>		Thane of a king, and bid<br>
	Thy folk due silence keep.<br>		Thy folk due silence keep.<br>

Ermenegilda: /* Kafli 82 */

2016-07-07T12:03:39Z

Kafli 82

← Older revision		Revision as of 12:03, 7 July 2016
Line 65:		Line 65:

	Heyri fúrs á forsa <br>		Heyri fúrs á forsa <br>
	fallhadds<ref>'''fallhadds''': ''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egilssaga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>		fallhadds<ref>'''fallhadds''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egilssaga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>
	hyggi þegn til þagnar <br>		hyggi þegn til þagnar <br>
	þinn lýðr konungr, mína.<br>		þinn lýðr konungr, mína.<br>

Ermenegilda: /* Chapter 82 */

2016-07-07T12:03:17Z

Chapter 82

← Older revision		Revision as of 12:03, 7 July 2016
Line 25:		Line 25:

	'List to the stream of lay<br>		'List to the stream of lay<br>
	From long-haired<ref>'''long-haired''': ''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egilssaga]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>		From long-haired<ref>'''long-haired''': "''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egilssaga]] (p. 27).</ref> Odin flowing,<br>
	Thane of a king, and bid<br>		Thane of a king, and bid<br>
	Thy folk due silence keep.<br>		Thy folk due silence keep.<br>

Ermenegilda: /* Kafli 82 */

2016-07-07T12:00:48Z

Kafli 82

← Older revision		Revision as of 12:00, 7 July 2016
Line 65:		Line 65:

	Heyri fúrs á forsa <br>		Heyri fúrs á forsa <br>
	fallhadds vinar stalla,<br>		fallhadds<ref>'''fallhadds''': ''fallhaddr'' erklärt F. Jónsson 'mit fallendem, niederhängendem, langem Haare' als Epitheton des alten Óðinn. Vielleicht hiess es ursprünglich ''fallhatts'', das dem ''Síðhǫttr'' entspräche" [[Detter, Ferdinand. Die Lausavísur der Egilssaga]] (s. 27).</ref> vinar stalla,<br>
	hyggi þegn til þagnar <br>		hyggi þegn til þagnar <br>
	þinn lýðr konungr, mína.<br>		þinn lýðr konungr, mína.<br>
Line 74:		Line 74:

	Þorsteinn Egilsson bjó að Borg. Hann átti tvo laungetna sonu, Hriflu og Hrafn, en síðan hann kvongaðist áttu þau Jófríður tíu börn. Helga hin fagra var þeirra dóttir, er þeir deildu um Skáld-Hrafn og Gunnlaugur ormstunga. Grímur var elstur sona þeirra, annar Skúli, þriðji Þorgeir, fjórði Kollsveinn, fimmti Hjörleifur, sétti Halli, sjöundi Egill, átti Þórður. Þóra hét dóttir þeirra er átti Þormóður Kleppjárnsson. Frá börnum Þorsteins er komin kynslóð mikil og margt stórmenni. Það er kallað Mýramannakyn allt það er frá Skalla-Grími er komið.		Þorsteinn Egilsson bjó að Borg. Hann átti tvo laungetna sonu, Hriflu og Hrafn, en síðan hann kvongaðist áttu þau Jófríður tíu börn. Helga hin fagra var þeirra dóttir, er þeir deildu um Skáld-Hrafn og Gunnlaugur ormstunga. Grímur var elstur sona þeirra, annar Skúli, þriðji Þorgeir, fjórði Kollsveinn, fimmti Hjörleifur, sétti Halli, sjöundi Egill, átti Þórður. Þóra hét dóttir þeirra er átti Þormóður Kleppjárnsson. Frá börnum Þorsteins er komin kynslóð mikil og margt stórmenni. Það er kallað Mýramannakyn allt það er frá Skalla-Grími er komið.



	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==