Njála, 044 - Revision history

Andri at 14:16, 4 June 2019

2019-06-04T14:16:27Z

← Older revision		Revision as of 14:16, 4 June 2019
Line 81:		Line 81:
	"And yet Gunnar was wroth for your sakes," says she, "and he is thought to be good-tempered. But if ye do not take vengeance for this wrong, ye will avenge no shame."		"And yet Gunnar was wroth for your sakes," says she, "and he is thought to be good-tempered. But if ye do not take vengeance for this wrong, ye will avenge no shame."

	"The carline, our mother, thinks this fine sport," says Skarphedinn, and smiled scornfully as he spoke, but still the sweat burst out upon his brow, and red flecks came over his checks, but that was not his wont. Grim was silent and bit his lip. Helgi made no sign, and he said never a word. Hauskuld went off with Bergthora; she came into the room again, and fretted and foamed much.		"The carline, our mother, thinks this fine sport," says Skarphedinn, and smiled scornfully as he spoke, but still the sweat burst out upon his brow,<ref>''' smiled scornfully as he spoke, but still the sweat burst out upon his brow ''': “Saaga kuvaa, miten ”Skarpheðinn virnuili, mutta hiki helmeili hänen otsallaan ja punaiset läiskät ilmestyivät hänen poskilleen, vaikka niin ei yleensä käynyt”. -- Iholle siirtyvä viha näyttäytyy siis edellä mainituissa esimerkeissä eräänlaisena pahaenteisenä merkkinä voimakkaasta vihasta, joka tulee muuttumaan teoiksi ja toiminnaksi ennemmin tai myöhemmin.” [[Kanerva, Kirsi. Hyvä ja paha viha,]] (p. 216). </ref> and red flecks came over his checks, but that was not his wont. Grim was silent and bit his lip. Helgi made no sign, and he said never a word. Hauskuld went off with Bergthora; she came into the room again, and fretted and foamed much.

	Njal spoke and said, "'Slow and sure,' says the proverb, mistress! and so it is with many things, though they try men's tempers, that there are always two sides to a story, even when vengeance is taken."		Njal spoke and said, "'Slow and sure,' says the proverb, mistress! and so it is with many things, though they try men's tempers, that there are always two sides to a story, even when vengeance is taken."
Line 230:		Line 230:
	„Reiddist Gunnar fyrir yðra hönd,“ segir hún, „og þykir hann skapgóður. Og ef þér rekið eigi þessa réttar þá munuð þér öngrar skammar reka.“		„Reiddist Gunnar fyrir yðra hönd,“ segir hún, „og þykir hann skapgóður. Og ef þér rekið eigi þessa réttar þá munuð þér öngrar skammar reka.“

	„Gaman þykir kerlingunni að, móður vorri,“ segir Skarphéðinn og glotti en þó spratt honum sveiti í enni og komu rauðir flekkar í kinnur honum en því var ekki vant.		„Gaman þykir kerlingunni að, móður vorri,“ segir Skarphéðinn og glotti en þó spratt honum sveiti í enni<ref>''' glotti en þó spratt honum sveiti í enni ''': “Saaga kuvaa, miten ”Skarpheðinn virnuili, mutta hiki helmeili hänen otsallaan ja punaiset läiskät ilmestyivät hänen poskilleen, vaikka niin ei yleensä käynyt”. -- Iholle siirtyvä viha näyttäytyy siis edellä mainituissa esimerkeissä eräänlaisena pahaenteisenä merkkinä voimakkaasta vihasta, joka tulee muuttumaan teoiksi ja toiminnaksi ennemmin tai myöhemmin.” [[Kanerva, Kirsi. Hyvä ja paha viha,]] (s. 216). </ref> og komu rauðir flekkar í kinnur honum en því var ekki vant.

	Grímur var hljóður og beit á vörinni. Helga brá ekki við. Höskuldur gekk fram með Bergþóru. Hún kom innar og geisaði mjög.		Grímur var hljóður og beit á vörinni. Helga brá ekki við. Höskuldur gekk fram með Bergþóru. Hún kom innar og geisaði mjög.

Andri at 11:25, 3 June 2016

2016-06-03T11:25:41Z

← Older revision		Revision as of 11:25, 3 June 2016
Line 152:		Line 152:
	„Hvað er í því?“ sögðu þær.		„Hvað er í því?“ sögðu þær.

	„Það mun eg til finna er satt er er hann ók eigi í skegg sér að hann væri sem aðrir karlmenn og köllum karl hinn skegglausa en sonu hans taðskegglinga<ref>'''en sonu hans taðskegglinga''': "How do you get dung on your face? You engage in sloppily performed coprophagy, the sterilized Greek term for shit-eating. Or you can come by coprophagy and the facesmearing incidentically, as an inevitable side-effect of engaging in oral–anal sex with farm animals." [[Miller, William Ian. Bergthora vs. Hallgerd, Part II: Some Facts]] (p. 105).</ref> og kveð þú um nokkuð, Sigmundur, og lát oss njóta þess er þú ert skáld.“		„Það mun eg til finna er satt er er hann ók eigi í skegg sér að hann væri sem aðrir karlmenn og köllum karl hinn skegglausa en sonu hans taðskegglinga<ref>'''en sonu hans taðskegglinga''': "How do you get dung on your face? You engage in sloppily performed coprophagy, the sterilized Greek term for shit-eating. Or you can come by coprophagy and the facesmearing incidentically, as an inevitable side-effect of engaging in oral–anal sex with farm animals." [[Miller, William Ian. Bergthora vs. Hallgerd, Part II: Some Facts]] (s. 105).</ref> og kveð þú um nokkuð, Sigmundur, og lát oss njóta þess er þú ert skáld.“

	„Þess er eg albúinn“ og kvað vísur þessar:		„Þess er eg albúinn“ og kvað vísur þessar:

Andri at 12:03, 2 June 2016

2016-06-02T12:03:59Z

← Older revision		Revision as of 12:03, 2 June 2016
Line 30:		Line 30:
	"How so?" they ask.		"How so?" they ask.

	"I will only bring forward what is true to prove it," says she; "why doesn't he make them cart dung over his beard that he may be like other men? Let us call him 'the Beardless Carle': but his sons we will call 'Dung-beardlings'; and now do pray give some stave about them, Sigmund, and let us get some good by thy gift of song."		"I will only bring forward what is true to prove it," says she; "why doesn't he make them cart dung over his beard that he may be like other men? Let us call him 'the Beardless Carle': but his sons we will call 'Dung-beardlings';<ref>'''but his sons we will call 'Dung-beardlings''': "How do you get dung on your face? You engage in sloppily performed coprophagy, the sterilized Greek term for shit-eating. Or you can come by coprophagy and the facesmearing incidentically, as an inevitable side-effect of engaging in oral–anal sex with farm animals." [[Miller, William Ian. Bergthora vs. Hallgerd, Part II: Some Facts]] (p. 105).</ref> and now do pray give some stave about them, Sigmund, and let us get some good by thy gift of song."

	"I am quite ready to do that," says he, and sang these verses:		"I am quite ready to do that," says he, and sang these verses:
Line 152:		Line 152:
	„Hvað er í því?“ sögðu þær.		„Hvað er í því?“ sögðu þær.

	„Það mun eg til finna er satt er er hann ók eigi í skegg sér að hann væri sem aðrir karlmenn og köllum karl hinn skegglausa en sonu hans taðskegglinga og kveð þú um nokkuð, Sigmundur, og lát oss njóta þess er þú ert skáld.“		„Það mun eg til finna er satt er er hann ók eigi í skegg sér að hann væri sem aðrir karlmenn og köllum karl hinn skegglausa en sonu hans taðskegglinga<ref>'''en sonu hans taðskegglinga''': "How do you get dung on your face? You engage in sloppily performed coprophagy, the sterilized Greek term for shit-eating. Or you can come by coprophagy and the facesmearing incidentically, as an inevitable side-effect of engaging in oral–anal sex with farm animals." [[Miller, William Ian. Bergthora vs. Hallgerd, Part II: Some Facts]] (p. 105).</ref> og kveð þú um nokkuð, Sigmundur, og lát oss njóta þess er þú ert skáld.“

	„Þess er eg albúinn“ og kvað vísur þessar:		„Þess er eg albúinn“ og kvað vísur þessar:

Barbora: /* Kafli 44 */

2016-06-01T14:45:48Z

Kafli 44

← Older revision		Revision as of 14:45, 1 June 2016
Line 142:		Line 142:
	„Hvað gerðu húskarlar Njáls?“ segir hún.		„Hvað gerðu húskarlar Njáls?“ segir hún.

	„Eigi vissum við það hvað sumir gerðu. Einn ók skarni á hóla.“		„Eigi vissum við það hvað sumir gerðu. Einn ók skarni á hóla.“

	„Hví mundi það sæta?“ segir hún.		„Hví mundi það sæta?“ segir hún.
Line 281:		Line 281:

	„Allvel skal eg þakka þeim ef þeir segja mér víg Sigmundar.“		„Allvel skal eg þakka þeim ef þeir segja mér víg Sigmundar.“



	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==

Barbora at 14:45, 1 June 2016

2016-06-01T14:45:22Z

← Older revision		Revision as of 14:45, 1 June 2016
Line 110:		Line 110:
	"'Twould be well then if it turned out so that the prey does not get away from you."		"'Twould be well then if it turned out so that the prey does not get away from you."

	They went their way, but Njal went to his bed, and he said to Bergthora, "Thy sons were out of doors all of them, with arms, and now thou must have egged them on to something."		They went their way, but Njal went to his bed, and he said to Bergthora, "Thy sons were out of doors all of them, with arms, and now thou must have egged them<ref>'''thou must have egged them''': "Here it is Berghora's ability to influence her sons (privately, unofficially, yet persistently) that effectively undermines Njaill's efforts to negotiate an end to the feud using official, public means. … These women performed in the more private space. In addition to the social-legal concept of official public space, with its center at the Althing, there was another spatial dimension with the farmstead as the center and the world outside as the periphery." [[Borovsky, Zoe. Never in Public]] (p. 15).</ref> on to something."

	"I will give them my heartfelt thanks," said Bergthora, "if they tell me the slaying of Sigmund."		"I will give them my heartfelt thanks," said Bergthora, "if they tell me the slaying of Sigmund."
Line 278:		Line 278:
	Þeir fóru en Njáll gekk til hvílu sinnar.		Þeir fóru en Njáll gekk til hvílu sinnar.

	Hann mælti til Bergþóru: „Úti voru synir þínir með vopnum allir og munt þú nú hafa eggjað þá upp til nokkurs.“		Hann mælti til Bergþóru: „Úti voru synir þínir með vopnum allir og munt þú nú hafa eggjað þá<ref>'''munt þú nú hafa eggjað þá''': "Here it is Berghora's ability to influence her sons (privately, unofficially, yet persistently) that effectively undermines Njaill's efforts to negotiate an end to the feud using official, public means. … These women performed in the more private space. In addition to the social-legal concept of official public space, with its center at the Althing, there was another spatial dimension with the farmstead as the center and the world outside as the periphery." [[Borovsky, Zoe. Never in Public]] (s. 15).</ref> upp til nokkurs.“

	„Allvel skal eg þakka þeim ef þeir segja mér víg Sigmundar.“		„Allvel skal eg þakka þeim ef þeir segja mér víg Sigmundar.“

Barbora: /* Chapter 44 */

2016-05-27T14:27:08Z

Chapter 44

← Older revision		Revision as of 14:27, 27 May 2016
Line 3:		Line 3:

	==Chapter 44==		==Chapter 44==

	~~'''SIGMUND MOCKS NJAL AND HIS SONS.'''~~

	Now men ride home from the Thing; and when Gunnar came home, he said to Sigmund, "Thou art a more unlucky man than I thought, and turnest thy good gifts to thine own ill. But still I have made peace for thee with Njal and his sons; and now, take care that thou dost not let another fly come into thy mouth. Thou art not at all after my mind, thou goest about with jibes and jeers, with scorn and mocking; but that is not my turn of mind. That is why thou gettest on so well with Hallgerda, because ye two have your minds more alike."		Now men ride home from the Thing; and when Gunnar came home, he said to Sigmund, "Thou art a more unlucky man than I thought, and turnest thy good gifts to thine own ill. But still I have made peace for thee with Njal and his sons; and now, take care that thou dost not let another fly come into thy mouth. Thou art not at all after my mind, thou goest about with jibes and jeers, with scorn and mocking; but that is not my turn of mind. That is why thou gettest on so well with Hallgerda, because ye two have your minds more alike."
Line 41:		Line 39:
	Handle fast on battle shield?		Handle fast on battle shield?
	For these lads of loathly feature--		For these lads of loathly feature--
	Lady scattering swanbath's beams ~~(1)~~--		Lady scattering swanbath's beams --
	Shaft not shun this ditty shameful		Shaft not shun this ditty shameful
	Which I shape upon them now.		Which I shape upon them now.
Line 116:		Line 114:
	"I will give them my heartfelt thanks," said Bergthora, "if they tell me the slaying of Sigmund."		"I will give them my heartfelt thanks," said Bergthora, "if they tell me the slaying of Sigmund."

	~~ENDNOTES:~~

	~~(1) "Swanbath's beams"--periphrasis for gold.~~
	==References==		==References==

Olga at 00:24, 3 August 2014

2014-08-03T00:24:36Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 44==
-'''TITLE.'''
+'''SIGMUND MOCKS NJAL AND HIS SONS.'''
-ENSKA
+Now men ride home from the Thing; and when Gunnar came home, he said to Sigmund, "Thou art a more unlucky man than I thought, and turnest thy good gifts to thine own ill. But still I have made peace for thee with Njal and his sons; and now, take care that thou dost not let another fly come into thy mouth. Thou art not at all after my mind, thou goest about with jibes and jeers, with scorn and mocking; but that is not my turn of mind. That is why thou gettest on so well with Hallgerda, because ye two have your minds more alike."
 ==References==

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 44== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 44== Nú ríða menn heim af þingi. Og er Gunnar kom heim mælti hann til Sigmunda..."

2014-06-24T09:37:48Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 44== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 44== Nú ríða menn heim af þingi. Og er Gunnar kom heim mælti hann til Sigmunda..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 44==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 44==

Nú ríða menn heim af þingi. Og er Gunnar kom heim mælti hann til Sigmundar: „Meiri ertu ógiftumaður en eg ætlaði og hefir þú til ills þína mennt. En þó hefi eg þig nú gert sáttan og skalt þú nú eigi láta annarri flugu koma í munn þér. Ert þú mér ekki skaplíkur. Þú ferð með spott og háð en það er ekki mitt skap. Kemur þú þér því vel við Hallgerði að þið eigið meir skap saman.“

Gunnar taldi á hann langa hríð. Hann svaraði honum vel og kvaðst meir hans ráðum skyldu fram fara þaðan af en þar til. Gunnar sagði það hlýða mundu.

Hélst vinátta með þeim Gunnari og Njáli þótt fátt væri meðal annars liðsins.

Sá atburður varð að farandi konur komu til Hlíðarenda frá Bergþórshvoli. Þær voru málgar og heldur illorðar. Hallgerður átti dyngju og sat hún þar oftlega í. Þar var Þorgerður dóttir hennar. Þar var Þráinn og Sigmundur og fjöldi kvenna. Gunnar var eigi þar né Kolskeggur. Farandkonur þessar gengu inn í dyngjuna. Hallgerður heilsaði þeim og lét gefa þeim rúm og spurði hvar þær voru um nóttina. Þær sögðu að Bergþórshvoli.

„Hvað hafðist Njáll að?“ segir hún.

„Stritaðist hann við að sitja,“ sögðu þær.

„Hvað gerðu synir Njáls?“ sagði hún. „Þeir þykjast nú helst menn.“

„Miklir eru þeir vexti en óreyndir eru þeir mjög,“ sögðu þær. „Skarphéðinn hvatti öxi, Grímur skefti spjót, Helgi hnauð hjalt á sverð, Höskuldur treysti mundriða í skildi.“

„Til stórræða nokkurra munu þeir ætla,“ segir Hallgerður.

„Eigi vitum við það,“ segja þær.

„Hvað gerðu húskarlar Njáls?“ segir hún.

„Eigi vissum við það hvað sumir gerðu. Einn ók skarni á hóla.“

„Hví mundi það sæta?“ segir hún.

„Það sagði hann að þar yrði taða betri en annars staðar,“ sögðu þær.

„Misvitur er Njáll,“ segir Hallgerður, „þar er hann kann til hversvetna ráð.“

„Hvað er í því?“ sögðu þær.

„Það mun eg til finna er satt er er hann ók eigi í skegg sér að hann væri sem aðrir karlmenn og köllum karl hinn skegglausa en sonu hans taðskegglinga og kveð þú um nokkuð, Sigmundur, og lát oss njóta þess er þú ert skáld.“

„Þess er eg albúinn“ og kvað vísur þessar:

12. Hvað skulu, hauka setra

Hildur, mundriða í skildi

trauðir tryggra ráða

taðskegglingar negla?

því að sviphnuggnir seggir,

svanteigs, megu eigi,

elda björk, þau er yrkjum

orð háðuleg forðast.

13. Karlinn spyri orða illra,

einsætt er það, greinir,

vomur nemur víst í tómi

vort raus, hinn skegglausi;

hoddveitir gefur heiti

helst gott af spotti,

ljóð sem eg trautt um trúða,

taðskegglingum, vegleg.

14. Gert er maklegast miklu

meins leitöndum heiti,

trauður rauf eg tryggðir, síðan

taðskegglingum neglist;

heiti karl en knýtum,

kanna eg oft hugi manna,

skjótt í skömmu máli,

skegglaus tali seggja.

„Gersemi ert þú,“ sagði Hallgerður, „hversu þú ert mér eftirlátur.“

Þá kom Gunnar að í því. Hann hafði staðið fyrir framan dyngjuna og heyrði öll orðtækin. Brá þeim mjög við er þau sáu hann inn ganga. Þögnuðu þá allir en áður hafði verið hlátur mikill.

Gunnar var reiður mjög og mælti til Sigmundar: „Heimskur maður ertu og óráðhollur. Þú hrópar sonu Njáls og sjálfan hann er þó er mest vert og slíkt sem þú hefir þeim áður gert og mun þetta vera þinn bani. En ef nokkur maður hermir þessi orð þá skal sá í brottu verða og hafa þó reiði mína.“

En svo var þeim öllum ótti mikill að honum að engi þorði þessi orð að herma. Síðan gekk hann í braut.

Farandkonurnar töluðu með sér að þær mundu taka laun af Bergþóru ef þær segðu henni þetta, fóru síðan ofan þangað og sögðu Bergþóru á laun ófregið.

Bergþóra mælti er menn sátu undir borðum: „Gjafir eru yður gefnar feðgum og verðið þér litlir drengir ef þér launið öngu.“

„Hversu eru gjafir þær?“ segir Skarphéðinn.

„Þér synir mínir áttuð eina gjöf allir saman. Þér eruð kallaðir taðskegglingar en bóndi minn karl hinn skegglausi.“

„Ekki höfum vér kvenna skap,“ segir Skarphéðinn, „að vér reiðumst við öllu.“

„Reiddist Gunnar fyrir yðra hönd,“ segir hún, „og þykir hann skapgóður. Og ef þér rekið eigi þessa réttar þá munuð þér öngrar skammar reka.“

„Gaman þykir kerlingunni að, móður vorri,“ segir Skarphéðinn og glotti en þó spratt honum sveiti í enni og komu rauðir flekkar í kinnur honum en því var ekki vant.

Grímur var hljóður og beit á vörinni. Helga brá ekki við. Höskuldur gekk fram með Bergþóru. Hún kom innar og geisaði mjög.

Njáll mælti: „Kemst þó að seint fari, húsfreyja. Og fer svo um mörg mál þótt menn hafi skapraun af að jafnan orkar tvímælis þótt hefnt sé.“

En um kveldið er Njáll var kominn í rekkju heyrði hann að öx kom við þilið og söng hátt í en lokrekkja var önnur og héngu þar á skildir og sér hann að þeir eru í brottu.

Hann mælti: „Hverjir hafa tekið ofan skjöldu vora?“

„Synir þínir gengu út með þá,“ segir Bergþóra.

Njáll gekk út þegar og öðrum megin hússins og sér að þeir stefna upp á hálsinn.

Hann mælti: „Hvert skal fara, Skarphéðinn?“

„Leita sauða þinna.“

Njáll segir: „Ekki munduð þér þá vopnaðir ef þér ætluðuð það og mun annað vera erindið.“

Skarphéðinn kvað þá vísu:

15. Eru umgerðis jarðar,

auðs varpandi, sauða

eisu einkar fúsir

oftveitandar leita.

Þeir hafa, seima særir,

smíðendur drafníða,

geystur um geira róstu.

grasbítar skyn lítið.

Og mælti síðan: „Laxa skulum vér veiða, faðir.“

„Vel væri þá ef svo væri að þá veiði bæri eigi undan.“

Þeir fóru en Njáll gekk til hvílu sinnar.

Hann mælti til Bergþóru: „Úti voru synir þínir með vopnum allir og munt þú nú hafa eggjað þá upp til nokkurs.“

„Allvel skal eg þakka þeim ef þeir segja mér víg Sigmundar.“

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]