Njála, 048 - Revision history

Ermenegilda: /* Chapter 48 */

2017-05-09T11:18:09Z

Chapter 48

← Older revision		Revision as of 11:18, 9 May 2017
Line 36:		Line 36:
	"Thence," she says; "whence thou mightest well eat of it; besides, it is no man's business to trouble himself with housekeeping."		"Thence," she says; "whence thou mightest well eat of it; besides, it is no man's business to trouble himself with housekeeping."

	Gunner got wroth and said, "Ill indeed is it if I am a partaker with thieves;" and with that he gave her a slap on the cheek.<ref>'''gave her a slap on the cheek''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (p. 112).</ref>		Gunner got wroth and said, "Ill indeed is it if I am a partaker with thieves;"<ref>'''Ill indeed is it if I am a partaker with thieves''': "Indeed, the almost legendary patience of Gunnarr of Hlíðarendi in Njáls saga is finally broken when he discovers that his wife Hallgerðr has engineered a theft (by using the slave Melkófr) and therefore put him in the position of being a Þjófsnautr 'thief's companion'" [[Baldur Hafstað. Egils saga, Njáls saga, and the Shadow of Landnáma]] (p. 504-505). </ref> and with that he gave her a slap on the cheek.<ref>'''gave her a slap on the cheek''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (p. 112).</ref>

	She said she would bear that slap in mind and repay it if she could.		She said she would bear that slap in mind and repay it if she could.

Ermenegilda: /* Kafli 48 */

2017-05-09T11:17:31Z

Kafli 48

← Older revision		Revision as of 11:17, 9 May 2017
Line 70:		Line 70:
	„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“		„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“

	„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.<ref>'''lýstur hana kinnhest''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (s. 112).</ref>		„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“<ref>'''Illa er þá ef eg er þjófsnautur''': "Indeed, the almost legendary patience of Gunnarr of Hlíðarendi in Njáls saga is finally broken when he discovers that his wife Hallgerðr has engineered a theft (by using the slave Melkófr) and therefore put him in the position of being a Þjófsnautr 'thief's companion'" [[Baldur Hafstað. Egils saga, Njáls saga, and the Shadow of Landnáma]] (s. 504-505). </ref> og lýstur hana kinnhest.<ref>'''lýstur hana kinnhest''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (s. 112).</ref>

	Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.


			Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.

	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==

Andri at 11:26, 3 June 2016

2016-06-03T11:26:30Z

← Older revision		Revision as of 11:26, 3 June 2016
Line 70:		Line 70:
	„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“		„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“

	„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.<ref>'''lýstur hana kinnhest''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (p. 112).</ref>		„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.<ref>'''lýstur hana kinnhest''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (s. 112).</ref>

	Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.		Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.

Andri at 12:32, 2 June 2016

2016-06-02T12:32:05Z

← Older revision		Revision as of 12:32, 2 June 2016
Line 36:		Line 36:
	"Thence," she says; "whence thou mightest well eat of it; besides, it is no man's business to trouble himself with housekeeping."		"Thence," she says; "whence thou mightest well eat of it; besides, it is no man's business to trouble himself with housekeeping."

	Gunner got wroth and said, "Ill indeed is it if I am a partaker with thieves;" and with that he gave her a slap on the cheek.		Gunner got wroth and said, "Ill indeed is it if I am a partaker with thieves;" and with that he gave her a slap on the cheek.<ref>'''gave her a slap on the cheek''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (p. 112).</ref>

	She said she would bear that slap in mind and repay it if she could.		She said she would bear that slap in mind and repay it if she could.
Line 70:		Line 70:
	„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“		„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“

	„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.		„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.<ref>'''lýstur hana kinnhest''': "She expects gratitude or a complicit wink for a job well done, and gets a humiliating reprimand instead. She now suffers the aching frustration and attendant rage of having one’s good intentions misinterpreted." [[Miller, William Ian. Otkel vs. Gunnar: Chapters 46–56]] (p. 112).</ref>

	Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.		Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.

Barbora: /* Chapter 48 */

2016-05-27T14:32:28Z

Chapter 48

← Older revision		Revision as of 14:32, 27 May 2016
Line 4:		Line 4:
	==Chapter 48==		==Chapter 48==

	~~'''HOW HALLGERDA MAKES MALCOLM STEAL FROM KIRKBY.'''~~		Now Gunnar is about to ride to the Thing, but a great crowd of men from the Side east turned in as guests at his house.

	Now Gunnar is about to ride to the Thing, but a great crowd of men from the Side ~~(1)~~ east turned in as guests at his house.

	Gunnar bade them come and be his guests again, as they rode back from the Thing; and they said they would do so.		Gunnar bade them come and be his guests again, as they rode back from the Thing; and they said they would do so.
Line 45:		Line 43:

	Now the men who had been at the Thing fare away.		Now the men who had been at the Thing fare away.

	~~ENDNOTES:~~

	~~(1) That is, from the sea-side or shore, the long narrow strip of habitable land between the mountains and the sea in the south-east of Iceland.~~

	==References==		==References==

Olga at 00:29, 3 August 2014

2014-08-03T00:29:52Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 48==
-'''TITLE.'''
+'''HOW HALLGERDA MAKES MALCOLM STEAL FROM KIRKBY.'''
-ENSKA
+Now Gunnar is about to ride to the Thing, but a great crowd of men from the Side (1) east turned in as guests at his house.
 ==References==

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 48== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 48== Gunnar ríður til þings en að hans gisti fjölmenni mikið austan af Síðu..."

2014-06-24T09:38:24Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 48== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 48== Gunnar ríður til þings en að hans gisti fjölmenni mikið austan af Síðu..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 48==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 48==

Gunnar ríður til þings en að hans gisti fjölmenni mikið austan af Síðu. Gunnar bauð að þeir gistu þar er þeir riðu af þingi. Njáll var á þingi og synir hans. Þingið er kyrrt.

Nú er þar til að taka að Hallgerður kemur að máli við Melkólf þræl: „Sendiför hefi eg hugað þér,“ segir hún, „þú skalt fara í Kirkjubæ.“

„Og hvað skal eg þangað?“ segir hann.

„Þú skalt stela þaðan mat á tvo hesta og hafa smjör og ost en þú skalt leggja eld í útibúrið og munu allir ætla að af vangeymslu hafi orðið en engi mun ætla er stolið hafi verið.“

Þrællinn mælti: „Vondur hefi eg verið en aldrei hefi eg þjófur verið.“

„Heyr á endemi,“ segir Hallgerður. „Þú gerir þig góðan þar sem þú hefir bæði verið þjófur og morðingi og skalt þú eigi þora annað en fara ella mun eg láta drepa þig.“

Hann þóttist vita að hún mundi svo gera ef hann færi eigi. Tók hann tvo hesta og lagði á lénur og fór í Kirkjubæ. Hundurinn gó eigi og kenndi hann og hljóp í móti honum. Síðan fór hann til útibúrs og klyfjaði þaðan tvo hesta af mat en brenndi búrið og drap hundinn. Hann fór upp með Rangá og slitnaði skóþvengur hans og tekur hann kníf og gerir að. Honum liggur eftir knífurinn og beltið. Hann fer þar til er hann kemur til Hlíðarenda. Þá saknar hann knífsins og þorir eigi aftur að fara, færir nú Hallgerði matinn. Hún lætur vel yfir.

Um morguninn er menn komu út í Kirkjubæ sáu menn þar skaða mikinn. Var þá sendur maður til þings að segja Otkatli. Hann varð vel við skaðann og kvað það valdið mundu hafa að eldhúsið var áfast útibúrinu og ætluðu það þá allir.

Nú ríða menn heim af þingi og riðu margir til Hlíðarenda. Hallgerður bar mat á borð og kom innar ostur og smjör. Gunnar vissi slíks matar þar ekki von og spurði Hallgerði hvaðan það kæmi.

„Þaðan sem þú mátt vel eta,“ segir hún, „enda er það ekki karla að annast um matreiðu.“

„Illa er þá ef eg er þjófsnautur“ og lýstur hana kinnhest.

Hún kvaðst þann hest muna skyldu og launa ef hún mætti. Gekk hún þá fram og hann með henni og var þá borið allt af borðinu en borið innar slátur og ætluðu allir að það mundi til hafa borið að þá mundi þykja fengið betur. Fara þingmenn nú í braut.

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]