Njála, 064 - Revision history

Barbora at 11:01, 15 June 2016

2016-06-15T11:01:13Z

← Older revision		Revision as of 11:01, 15 June 2016
Line 22:		Line 22:
	"Many will say this," said Njal, "that thou hast been driven into it much against thy will; but now thou shalt give me time to take counsel with myself."		"Many will say this," said Njal, "that thou hast been driven into it much against thy will; but now thou shalt give me time to take counsel with myself."

	Then Njal went away all by himself, and thought over a plan, and came back and said, "Now have I thought over the matter somewhat, and it seems to me as though this must be carried through--if it be carried through at all--with hardihood and daring. Thorgeir has got my kinswoman Thorfinna with child, and I will hand over to thee the suit for seduction. Another suit of outlawry against Starkad I hand over also to thee, for having hewn trees in my wood on the Threecorner ridge. Both these suits shalt thou take up. Thou shalt fare too, to the spot where ye fought, and dig up the dead, and name witnesses to the wounds, and make all the dead outlaws, for that they came against thee with that mind to give thee and thy brothers wounds or swift death. But if this be tried at the Thing, and it be brought up against thee that thou first gave Thorgeir a blow, and so mayst neither plead thine own cause nor that of others, then I will answer in that matter, and say that I gave thee back thy rights at the Thingskala-Thing, so that thou shouldest be able to plead thine own suit as well as that of others, and then there will be an answer to that point. Thou shalt also go to see Tyrfing of Berianess, and he must hand over to thee a suit against Aunund of Witchwood, who has the blood feud after his brother Egil."		Then Njal went away all by himself, and thought over a plan, and came back and said, "Now have I thought over the matter somewhat, and it seems to me as though this must be carried through--if it be carried through at all--with hardihood and daring. Thorgeir has got my kinswoman Thorfinna with child, and I will hand over to thee the suit<ref>'''hand over to thee the suit''': "Here we see unprosecuted lawsuits used as a sort of debt instrument; that they would be so mobilized makes perfect sense, given the shortage of silver and the practical absence of coinage. These dormants claims have value. … Because of their assignability, lawsuits in fact can function as a kind of money, though mostly as a limited-use money because they can be only assigned once or reassigned to the original holder." [[Miller, William Ian. Gunnar vs. the Thrihyrning People: Chapters 57–66]] (p. 129).</ref> for seduction. Another suit of outlawry against Starkad I hand over also to thee, for having hewn trees in my wood on the Threecorner ridge. Both these suits shalt thou take up. Thou shalt fare too, to the spot where ye fought, and dig up the dead, and name witnesses to the wounds, and make all the dead outlaws, for that they came against thee with that mind to give thee and thy brothers wounds or swift death. But if this be tried at the Thing, and it be brought up against thee that thou first gave Thorgeir a blow, and so mayst neither plead thine own cause nor that of others, then I will answer in that matter, and say that I gave thee back thy rights at the Thingskala-Thing, so that thou shouldest be able to plead thine own suit as well as that of others, and then there will be an answer to that point. Thou shalt also go to see Tyrfing of Berianess, and he must hand over to thee a suit against Aunund of Witchwood, who has the blood feud after his brother Egil."

	Then first of all Gunnar rode home; but a few nights after Njal's sons and Gunnar rode thither where the bodies were, and dug them up that were buried there. Then Gunnar summoned them all as outlaws for assault and treachery, and rode home after that.		Then first of all Gunnar rode home; but a few nights after Njal's sons and Gunnar rode thither where the bodies were, and dug them up that were buried there. Then Gunnar summoned them all as outlaws for assault and treachery, and rode home after that.
Line 52:		Line 52:
	„Það munu margir mæla,“ segir Njáll, „að þú hafir mjög verið til neyddur. En nú skalt þú gefa mér tóm til ráðagerðar.“		„Það munu margir mæla,“ segir Njáll, „að þú hafir mjög verið til neyddur. En nú skalt þú gefa mér tóm til ráðagerðar.“

	Njáll gekk í braut einn saman og hugsaði ráðið og kom aftur og mælti: „Nú hefi eg nokkuð hugsað málið og líst mér sem þetta muni nú nokkuð með harðfengi og kappi verða að gera. Þorgeir hefir barnað Þorfinnu frændkonu mína og mun eg selja þér í hendur legorðssökina. Aðra skóggangssök sel eg þér á hendur Starkaði er hann hefir höggvið í skógi mínum á Þríhyrningshálsum og skalt þú sækja þær sakir báðar. Þú skalt fara þangað sem þér börðust og grafa upp hina dauðu fyrir það er þeir fóru með þann hug til fundar að veita þér ákomur og bráðan bana og bræðrum þínum. En ef þetta er prófað á þingi og því sé við lostið að þú hafir áður lostið Þorgeir og megir hvorki sækja þína sök né annarra, þá mun eg svara því máli og segja að eg helgaði þig á Þingskálaþingi að þú skyldir bæði mega sækja þitt mál og svo annarra og mun þá verða svarað máli því. Þú skalt og finna Tyrfing í Berjanesi og skal hann selja þér sök á hendur Önundi í Tröllaskógi er mál á eftir Egil bróður sinn.“		Njáll gekk í braut einn saman og hugsaði ráðið og kom aftur og mælti: „Nú hefi eg nokkuð hugsað málið og líst mér sem þetta muni nú nokkuð með harðfengi og kappi verða að gera. Þorgeir hefir barnað Þorfinnu frændkonu mína og mun eg selja þér í hendur legorðssökina.<ref>'''selja þér í hendur legorðssökina''': "Here we see unprosecuted lawsuits used as a sort of debt instrument; that they would be so mobilized makes perfect sense, given the shortage of silver and the practical absence of coinage. These dormants claims have value. … Because of their assignability, lawsuits in fact can function as a kind of money, though mostly as a limited-use money because they can be only assigned once or reassigned to the original holder." [[Miller, William Ian. Gunnar vs. the Thrihyrning People: Chapters 57–66]] (s. 129).</ref> Aðra skóggangssök sel eg þér á hendur Starkaði er hann hefir höggvið í skógi mínum á Þríhyrningshálsum og skalt þú sækja þær sakir báðar. Þú skalt fara þangað sem þér börðust og grafa upp hina dauðu fyrir það er þeir fóru með þann hug til fundar að veita þér ákomur og bráðan bana og bræðrum þínum. En ef þetta er prófað á þingi og því sé við lostið að þú hafir áður lostið Þorgeir og megir hvorki sækja þína sök né annarra, þá mun eg svara því máli og segja að eg helgaði þig á Þingskálaþingi að þú skyldir bæði mega sækja þitt mál og svo annarra og mun þá verða svarað máli því. Þú skalt og finna Tyrfing í Berjanesi og skal hann selja þér sök á hendur Önundi í Tröllaskógi er mál á eftir Egil bróður sinn.“

	Reið þá Gunnar heim fyrst.		Reið þá Gunnar heim fyrst.

Barbora: /* Chapter 64 */

2016-05-27T14:46:38Z

Chapter 64

← Older revision		Revision as of 14:46, 27 May 2016
Line 3:		Line 3:

	==Chapter 64==		==Chapter 64==

	~~'''NJAL'S COUNSEL TO GUNNAR.'''~~

	Steinvor, at Sandgil, besought Thorgrim the Easterling to take in hand the care of her goods, and not to sail away from Iceland, and so to keep in mind the death of his messmate and kinsman.		Steinvor, at Sandgil, besought Thorgrim the Easterling to take in hand the care of her goods, and not to sail away from Iceland, and so to keep in mind the death of his messmate and kinsman.
Line 27:		Line 25:

	Then first of all Gunnar rode home; but a few nights after Njal's sons and Gunnar rode thither where the bodies were, and dug them up that were buried there. Then Gunnar summoned them all as outlaws for assault and treachery, and rode home after that.		Then first of all Gunnar rode home; but a few nights after Njal's sons and Gunnar rode thither where the bodies were, and dug them up that were buried there. Then Gunnar summoned them all as outlaws for assault and treachery, and rode home after that.



	==References==		==References==

Olga at 01:25, 3 August 2014

2014-08-03T01:25:11Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 64==
-'''TITLE.'''
+'''NJAL'S COUNSEL TO GUNNAR.'''
 ==References==

Olga at 15:11, 24 June 2014

2014-06-24T15:11:23Z

@@ Line 13: / Line 13: @@
 ==Kafli 64==
 Steinvör í Sandgili bað Þorgrím Austmann vera fyrir fjárforráðum sínum og fara ekki utan og muna svo lát félaga síns og frænda.
@@ Line 38: / Line 39: @@
 En nokkurum nóttum síðar riðu þeir Njálssynir og Gunnar þangað til sem líkin voru og grófu þá upp alla sem jarðaðir voru. Stefndi Gunnar þeim þá öllum til óhelgi fyrir aðför og fjörráð og reið heim eftir það.

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 64== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 64== Steinvör í Sandgili bað Þorgrím Austmann vera fyrir fjárforráðum sínum..."

2014-06-24T15:10:53Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 64== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 64== Steinvör í Sandgili bað Þorgrím Austmann vera fyrir fjárforráðum sínum..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 64==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 64==
Steinvör í Sandgili bað Þorgrím Austmann vera fyrir fjárforráðum sínum og fara ekki utan og muna svo lát félaga síns og frænda.

Hann sagði: „Það spáði mér Þórir félagi minn að eg mundi falla fyrir Gunnari ef eg væri hér á landi og mun hann vita það fyrir er hann vissi dauða sinn.“

„Eg mun gefa þér til Guðrúnu dóttur mína og féið allt.“

„Eigi vissi eg að þú mundir þessu svo miklu kaupa,“ segir hann.

Síðan kaupa þau þessu að hann skal fá hennar og er boð þetta um sumarið.

Gunnar ríður til Bergþórshvols og með honum Kolskeggur. Njáll var úti og synir hans og gengu í móti Gunnari og fögnuðu þeim vel. Síðan gengu þeir á tal.

Gunnar mælti: „Hingað er eg kominn að sækja heilræði að þér og traust.“

Njáll sagði: „Skylt er það.“

„Eg hefi ratað í vandræði mikil og drepið marga menn og vil eg vita,“ segir Gunnar, „hversu þú vilt vera láta.“

„Það munu margir mæla,“ segir Njáll, „að þú hafir mjög verið til neyddur. En nú skalt þú gefa mér tóm til ráðagerðar.“

Njáll gekk í braut einn saman og hugsaði ráðið og kom aftur og mælti: „Nú hefi eg nokkuð hugsað málið og líst mér sem þetta muni nú nokkuð með harðfengi og kappi verða að gera. Þorgeir hefir barnað Þorfinnu frændkonu mína og mun eg selja þér í hendur legorðssökina. Aðra skóggangssök sel eg þér á hendur Starkaði er hann hefir höggvið í skógi mínum á Þríhyrningshálsum og skalt þú sækja þær sakir báðar. Þú skalt fara þangað sem þér börðust og grafa upp hina dauðu fyrir það er þeir fóru með þann hug til fundar að veita þér ákomur og bráðan bana og bræðrum þínum. En ef þetta er prófað á þingi og því sé við lostið að þú hafir áður lostið Þorgeir og megir hvorki sækja þína sök né annarra, þá mun eg svara því máli og segja að eg helgaði þig á Þingskálaþingi að þú skyldir bæði mega sækja þitt mál og svo annarra og mun þá verða svarað máli því. Þú skalt og finna Tyrfing í Berjanesi og skal hann selja þér sök á hendur Önundi í Tröllaskógi er mál á eftir Egil bróður sinn.“

Reið þá Gunnar heim fyrst.

En nokkurum nóttum síðar riðu þeir Njálssynir og Gunnar þangað til sem líkin voru og grófu þá upp alla sem jarðaðir voru. Stefndi Gunnar þeim þá öllum til óhelgi fyrir aðför og fjörráð og reið heim eftir það.

65. KAFLI

Þetta haust hið sama kom út Valgarður hinn grái og fór heim til Hofs. Þorgeir fór að finna þá Valgarð og Mörð og sagði hver firn voru er Gunnar skyldi hafa óhelgað þá alla er hann hafði vegið. Valgarður kvað það vera mundu ráð Njáls og þó eigi öll [upp komin þau sem hann mundi hafa ráðið honum. Þorgeir bað þá feðga liðveislu og atgöngu en þeir fóru lengi undan og mæltu til fé mikið að lyktum. Var það í ráðagerðum að Mörður skyldi biðja Þorkötlu dóttur Gissurar hvíta og skyldi Þorgeir þegar ríða vestur um ár með þeim Valgarði og Merði.

Annan dag eftir riðu þeir tólf saman og komu til Mosfells. Var þeim þar vel fagnað. Vekja þeir þá til við Gissur um bónorðið. Lýkur svo með þeim að ráðin skyldu takast og skyldi boð vera á hálfs mánaðar fresti að Mosfelli. Ríða þeir heim. Síðan ríða þeir heim til boðs. Var þar fjöldi fyrirboðsmanna og fór það vel fram. Fór Þorkatla heim með Merði og var fyrir búi en Valgarður fór utan um sumarið.

Mörður eggjar Þorgeir á málatilbúnað við Gunnar. Þorgeir fór að finna Önund, biður hann nú búa til vígsmál Egils bróður síns og sona hans „en eg mun búa til vígsmál bræðra minna og áverkamál mitt og föður míns.“

Hann kvaðst þess albúinn. Fara þeir þá og lýsa vígunum og kveðja níu vettvangsbúa.

Þessi málatilbúnaður spurðist til Hlíðarenda. Ríður Gunnar þá að finna Njál og segir honum og spurði hvað hann vildi þá láta að gera.

„Nú skalt þú,“ segir Njáll, „stefna vettvangsbúum þínum og nábúum saman og nefna votta og kjósa Kol til veganda að vígi Hjartar bróður þíns því að það er rétt. Síðan skalt þú lýsa víginu á hönd Kol þótt hann sé dauður. Þá skalt þú nefna þér votta og kveðja búa alþingisreiðar að bera um það hvort þeir væru í aðsókn þá er Hjörtur var veginn. Þú stefnir Þorgeiri um legorðssökina og svo Önundi um sökina Tyrfings.“

Gunnar fór nú með öllu sem honum var ráð til kennt af Njáli. Þetta þótti mönnum undarlegur málatilbúnaður. Fara nú þessi mál til þings.

Gunnar ríður til þings og synir Njáls og Sigfússynir. Gunnar hafði sent mann mágum sínum að þeir skyldu ríða til þings og fjölmenna mjög, kvað þeim þetta mundu mjög kappdrægt verða. Þeir fjölmenntu mjög vestan.

Mörður reið til þings og Runólfur úr Dal og þeir undan Þríhyrningi og Önundur úr Tröllaskógi.

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]