Njála, 089 - Revision history

Andri at 15:21, 4 June 2019

2019-06-04T15:21:34Z

← Older revision		Revision as of 15:21, 4 June 2019
Line 6:		Line 6:
	Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."		Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."

	"'Tis not good counsel," says Sweyn, "to throw the blame on guiltless men, but to let him escape who is guilty."		"'Tis not good counsel," says Sweyn,<ref>''' Tis not good counsel," says Sweyn ''': “the establishing of character allows for the presence of reliable spokesmen whose pronouncements on events and persons indicate what ought to be thought of them… [such as when Earl Hákon] wants to take out his anger on the Njálssons […] his son Sveinn counsels restraint.” [[Allen, Richard F.. The Rhetoric of Njáls saga]] (p. 107). </ref> "to throw the blame on guiltless men, but to let him escape who is guilty."

	"I shall have my way in this," says the earl.		"I shall have my way in this," says the earl.
Line 98:		Line 98:
	Nú er þar til máls að taka er Hákon jarl missti Þráins að hann mælti við Svein son sinn: „Tökum við langskip fjögur og förum að Njálssonum og drepum þá því að þeir munu vitað hafa með Þráni.“		Nú er þar til máls að taka er Hákon jarl missti Þráins að hann mælti við Svein son sinn: „Tökum við langskip fjögur og förum að Njálssonum og drepum þá því að þeir munu vitað hafa með Þráni.“

	„Það er eigi gott ráð,“ segir Sveinn, „að snúa sökinni á óvalda menn en láta þann undan setja er sekur er.“		„Það er eigi gott ráð,“ segir Sveinn,<ref>''' Það er eigi gott ráð,“ segir Sveinn ''': “the establishing of character allows for the presence of reliable spokesmen whose pronouncements on events and persons indicate what ought to be thought of them… [such as when Earl Hákon] wants to take out his anger on the Njálssons […] his son Sveinn counsels restraint.” [[Allen, Richard F.. The Rhetoric of Njáls saga]] (s. 107). </ref> „að snúa sökinni á óvalda menn en láta þann undan setja er sekur er.“

	„Eg skal þessu ráða,“ segir jarl.		„Eg skal þessu ráða,“ segir jarl.

Andri at 15:26, 3 June 2019

2019-06-03T15:26:32Z

← Older revision		Revision as of 15:26, 3 June 2019
Line 88:		Line 88:
	Then Eric made a feast for Kari, and gave him gifts, and Njal's sons gifts too. After that Kari fared west across the sea, and met Earl Sigurd, and he greeted them very well, and they were with the earl that winter.		Then Eric made a feast for Kari, and gave him gifts, and Njal's sons gifts too. After that Kari fared west across the sea, and met Earl Sigurd, and he greeted them very well, and they were with the earl that winter.

	But when the spring came, Kari asked Njal's sons to go on warfare with him, but Grim said they would only do so if he would fare with them afterwards out to Iceland. Kari gave his word to do that, and then they fared with him a-searoving. They harried south about Anglesea and all the Southern isles. Thence they held on to Cantyre, and landed there, and fought with the landsmen, and got thence much goods, and so fared to their ships. Thence they fared south to Wales, and harried there. Then they held on for Alan, and there they met Godred, and fought with him, and got the victory, and slew Dungal the king's son. There they took great spoil. Thence they held on north to Coll, and found Earl Gilli there, and he greeted them well and there they stayed with him a while. The earl fared with them to the Orkneys to meet Earl Sigurd, but next spring Earl Sigurd gave away his sister Nereida to Earl Gilli, and then he fared back to the Southern isles.		But when the spring came, Kari asked Njal's sons to go on warfare with him, but Grim said they would only do so if he would fare with them afterwards out to Iceland. Kari gave his word to do that, and then they fared with him a-searoving.<ref>''' they fared with him a-searoving. ''': “A characteristic motif is to name different islands in connection with raids and battles … A typical account of corresponding events meets us in ch. 89 of Njáls saga, which summarizes the activities of Kári and the sons of Njáll in the regions of Scotland and Wales. Among other undertakings, the men are said to have raided all around the Hebrides and killed a king’s son on the Isle of Man” [[Zilmer, Kristel. Scenes Of Island Encounters In Icelandic Sagas]] (pp. 234-35). </ref> They harried south about Anglesea and all the Southern isles. Thence they held on to Cantyre, and landed there, and fought with the landsmen, and got thence much goods, and so fared to their ships. Thence they fared south to Wales, and harried there. Then they held on for Alan, and there they met Godred, and fought with him, and got the victory, and slew Dungal the king's son. There they took great spoil. Thence they held on north to Coll, and found Earl Gilli there, and he greeted them well and there they stayed with him a while. The earl fared with them to the Orkneys to meet Earl Sigurd, but next spring Earl Sigurd gave away his sister Nereida to Earl Gilli, and then he fared back to the Southern isles.

	==References==		==References==
Line 170:		Line 170:
	Síðan fór Kári vestur um haf á fund Sigurðar jarls og tók hann við þeim allvel og voru með jarli um veturinn.		Síðan fór Kári vestur um haf á fund Sigurðar jarls og tók hann við þeim allvel og voru með jarli um veturinn.

	En um vorið bað Kári þá Njálssonu að þeir færu í hernað með honum en Grímur kvaðst það mundu gera ef hann vildi fara með honum út til Íslands. Kári hét því. Fóru þeir þá með honum í hernað. Þeir herjuðu suður um Öngulseyjar og allar Suðureyjar. Þá héldu þeir til Saltíris og gengu þar upp og börðust við landsmenn og fengu til fjár mikils og fóru til skipa. Þaðan fóru þeir suður til Bretlands og herjuðu þar. Þá héldu þeir til Manar. Þar mættu þeir Guðröði konungi úr Mani og börðust þeir við hann og höfðu sigur og drápu Dungal son konungs. Þar tóku þeir fé mikið. Þaðan héldu þeir norður til Kolu og fundu þar Gilla jarl og tók hann við þeim vel og dvöldust með honum nokkura hríð. Jarl fór með þeim til Orkneyja á fund Sigurðar jarls. En um vorið gifti Sigurður jarl Gilla jarli Nereiði systur sína. Fór hann þá í Suðureyjar.		En um vorið bað Kári þá Njálssonu að þeir færu í hernað með honum en Grímur kvaðst það mundu gera ef hann vildi fara með honum út til Íslands. Kári hét því. Fóru þeir þá með honum í hernað.<ref>''' Fóru þeir þá með honum í hernað. ''': “A characteristic motif is to name different islands in connection with raids and battles … A typical account of corresponding events meets us in ch. 89 of Njáls saga, which summarizes the activities of Kári and the sons of Njáll in the regions of Scotland and Wales. Among other undertakings, the men are said to have raided all around the Hebrides and killed a king’s son on the Isle of Man” [[Zilmer, Kristel. Scenes Of Island Encounters In Icelandic Sagas]] (s. 234-35). </ref> Þeir herjuðu suður um Öngulseyjar og allar Suðureyjar. Þá héldu þeir til Saltíris og gengu þar upp og börðust við landsmenn og fengu til fjár mikils og fóru til skipa. Þaðan fóru þeir suður til Bretlands og herjuðu þar. Þá héldu þeir til Manar. Þar mættu þeir Guðröði konungi úr Mani og börðust þeir við hann og höfðu sigur og drápu Dungal son konungs. Þar tóku þeir fé mikið. Þaðan héldu þeir norður til Kolu og fundu þar Gilla jarl og tók hann við þeim vel og dvöldust með honum nokkura hríð. Jarl fór með þeim til Orkneyja á fund Sigurðar jarls. En um vorið gifti Sigurður jarl Gilla jarli Nereiði systur sína. Fór hann þá í Suðureyjar.

Andri at 15:35, 11 July 2018

2018-07-11T15:35:24Z

← Older revision		Revision as of 15:35, 11 July 2018
Line 32:		Line 32:
	Then Sweyn, Earl Hacon's son, fell on them, and made men hem them in and bear them down with shields, and so they were taken captive.		Then Sweyn, Earl Hacon's son, fell on them, and made men hem them in and bear them down with shields, and so they were taken captive.

	The earl was for letting them all be slain at once, but Sweyn said that should not be, and said too that it was night.<ref>''' ~~ksaid~~ that should not be, and said too that it was night ''': " Comme dans les idées du Nord, une exécution nocturne passait pour une sorte de meurtre de félonie, on garrotte les prisonniers avec le dessein de les mettre à mort le lendemain." [[Gourdault, Jules. Gunnar et Nial: scènes et moeurs de la vieille Islande]] (p. 34)</ref>		The earl was for letting them all be slain at once, but Sweyn said that should not be, and said too that it was night.<ref>''' said that should not be, and said too that it was night ''': " Comme dans les idées du Nord, une exécution nocturne passait pour une sorte de meurtre de félonie, on garrotte les prisonniers avec le dessein de les mettre à mort le lendemain." [[Gourdault, Jules. Gunnar et Nial: scènes et moeurs de la vieille Islande]] (p. 34)</ref>

	Then the earl said, "Well, then, slay them to-morrow, but bind them fast to-night."		Then the earl said, "Well, then, slay them to-morrow, but bind them fast to-night."

Andri at 15:35, 11 July 2018

2018-07-11T15:35:05Z

← Older revision		Revision as of 15:35, 11 July 2018
Line 32:		Line 32:
	Then Sweyn, Earl Hacon's son, fell on them, and made men hem them in and bear them down with shields, and so they were taken captive.		Then Sweyn, Earl Hacon's son, fell on them, and made men hem them in and bear them down with shields, and so they were taken captive.

	The earl was for letting them all be slain at once, but Sweyn said that should not be, and said too that it was night.		The earl was for letting them all be slain at once, but Sweyn said that should not be, and said too that it was night.<ref>''' ksaid that should not be, and said too that it was night ''': " Comme dans les idées du Nord, une exécution nocturne passait pour une sorte de meurtre de félonie, on garrotte les prisonniers avec le dessein de les mettre à mort le lendemain." [[Gourdault, Jules. Gunnar et Nial: scènes et moeurs de la vieille Islande]] (p. 34)</ref>

	Then the earl said, "Well, then, slay them to-morrow, but bind them fast to-night."		Then the earl said, "Well, then, slay them to-morrow, but bind them fast to-night."
Line 116:		Line 116:
	Grímur þreif upp spjót og skaut undir kverkina og hafði Áslákur þegar bana. Litlu síðar vó Helgi Egil merkismann jarls. Þá sótti að Sveinn Hákonarson og lét bera að þeim skjöldu og urðu þeir handteknir.		Grímur þreif upp spjót og skaut undir kverkina og hafði Áslákur þegar bana. Litlu síðar vó Helgi Egil merkismann jarls. Þá sótti að Sveinn Hákonarson og lét bera að þeim skjöldu og urðu þeir handteknir.

	Jarl vildi láta þegar drepa þá en Sveinn kvað það eigi skyldu og sagði að væri nótt.		Jarl vildi láta þegar drepa þá en Sveinn kvað það eigi skyldu og sagði að væri nótt.<ref>''' kvað það eigi skyldu og sagði að væri nótt ''': " Comme dans les idées du Nord, une exécution nocturne passait pour une sorte de meurtre de félonie, on garrotte les prisonniers avec le dessein de les mettre à mort le lendemain." [[Gourdault, Jules. Gunnar et Nial: scènes et moeurs de la vieille Islande]] (s. 34)</ref>

	Þá mælti jarl: „Drepið þá á morgun en bindið þá rammlega í nótt.“		Þá mælti jarl: „Drepið þá á morgun en bindið þá rammlega í nótt.“

Barbora: /* Chapter 89 */

2016-05-27T15:04:53Z

Chapter 89

← Older revision		Revision as of 15:04, 27 May 2016
Line 3:		Line 3:

	==Chapter 89==		==Chapter 89==

	~~'''EARL HACON FIGHTS WITH NJAL'S SONS.'''~~

	Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."		Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."
Line 91:		Line 89:

	But when the spring came, Kari asked Njal's sons to go on warfare with him, but Grim said they would only do so if he would fare with them afterwards out to Iceland. Kari gave his word to do that, and then they fared with him a-searoving. They harried south about Anglesea and all the Southern isles. Thence they held on to Cantyre, and landed there, and fought with the landsmen, and got thence much goods, and so fared to their ships. Thence they fared south to Wales, and harried there. Then they held on for Alan, and there they met Godred, and fought with him, and got the victory, and slew Dungal the king's son. There they took great spoil. Thence they held on north to Coll, and found Earl Gilli there, and he greeted them well and there they stayed with him a while. The earl fared with them to the Orkneys to meet Earl Sigurd, but next spring Earl Sigurd gave away his sister Nereida to Earl Gilli, and then he fared back to the Southern isles.		But when the spring came, Kari asked Njal's sons to go on warfare with him, but Grim said they would only do so if he would fare with them afterwards out to Iceland. Kari gave his word to do that, and then they fared with him a-searoving. They harried south about Anglesea and all the Southern isles. Thence they held on to Cantyre, and landed there, and fought with the landsmen, and got thence much goods, and so fared to their ships. Thence they fared south to Wales, and harried there. Then they held on for Alan, and there they met Godred, and fought with him, and got the victory, and slew Dungal the king's son. There they took great spoil. Thence they held on north to Coll, and found Earl Gilli there, and he greeted them well and there they stayed with him a while. The earl fared with them to the Orkneys to meet Earl Sigurd, but next spring Earl Sigurd gave away his sister Nereida to Earl Gilli, and then he fared back to the Southern isles.



	==References==		==References==

Olga at 11:58, 3 August 2014

2014-08-03T11:58:12Z

← Older revision		Revision as of 11:58, 3 August 2014
Line 4:		Line 4:
	==Chapter 89==		==Chapter 89==

	'''EARL HACON FIGHTS WITH NJAL'S SONS..'''		'''EARL HACON FIGHTS WITH NJAL'S SONS.'''

	Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."		Now we must take up the story, and say how, when Earl Hacon missed Thrain, he spoke to Sweyn his son, and said, "Let us take four long-ships, and let us fare against Njal's sons and slay them, for they must have known all about it with Thrain."

Olga at 11:58, 3 August 2014

2014-08-03T11:58:06Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 89==
-'''TITLE.'''
+'''EARL HACON FIGHTS WITH NJAL'S SONS..'''
 ==References==

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 89== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 89== Nú er þar til máls að taka er Hákon jarl missti Þráins að hann mælti ..."

2014-06-24T15:15:53Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 89== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 89== Nú er þar til máls að taka er Hákon jarl missti Þráins að hann mælti ..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 89==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 89==

Nú er þar til máls að taka er Hákon jarl missti Þráins að hann mælti við Svein son sinn: „Tökum við langskip fjögur og förum að Njálssonum og drepum þá því að þeir munu vitað hafa með Þráni.“

„Það er eigi gott ráð,“ segir Sveinn, „að snúa sökinni á óvalda menn en láta þann undan setja er sekur er.“

„Eg skal þessu ráða,“ segir jarl.

Halda þeir nú eftir Njálssonum og leita þeirra og finna þá undir eyju einni.

Grímur sá fyrr skip jarlsins og mælti til Helga: „Herskip fara hér og kenni eg að hér er jarl og mun hann oss engan frið bjóða.“

„Það er mælt að sá sé hver vaskur er sig ver við hvern sem hann á. Skulum vér og verja oss.“

Allir báðu hann fyrir sjá. Tóku þeir þá vopn sín.

Jarl kemur nú að og kallaði á þá og bað þá upp gefast. Helgi svarar að þeir mundu verjast meðan þeir mættu. Jarl bauð öllum grið, þeim er eigi vildu verja hann, en svo var Helgi vinsæll að allir vildu deyja með honum. Jarl sækir að og hans menn en þeir verjast vel og voru þeir Njálssynir þar jafnan sem mest var raunin. Jarl bauð oft grið en þeir svöruðu hinu sama og sögðust aldrei mundu upp gefast. Þá sótti að þeim fast Áslákur úr Langeyju og komst upp á skipið þremur sinnum.

Þá mælti Grímur: „Þú sækir fast að og væri vel að þú hefðir erindi.“

Grímur þreif upp spjót og skaut undir kverkina og hafði Áslákur þegar bana. Litlu síðar vó Helgi Egil merkismann jarls. Þá sótti að Sveinn Hákonarson og lét bera að þeim skjöldu og urðu þeir handteknir.

Jarl vildi láta þegar drepa þá en Sveinn kvað það eigi skyldu og sagði að væri nótt.

Þá mælti jarl: „Drepið þá á morgun en bindið þá rammlega í nótt.“

„Svo mun vera verða,“ segir Sveinn, „en eigi hefi eg vaskari menn fyrir fundið en þessa og er það hinn mesti mannskaði að taka þá af lífi.“

Jarl mælti: „Þeir hafa drepið tvo eina vöskustu vora menn og skal fyrir það drepa þá.“

„Menn voru þeir að vaskari,“ segir Sveinn, „en þó mun þetta gera verða sem þú vilt.“

Voru þeir bundnir og fjötraðir.

Eftir það sofnaði jarl. En þá er hann var sofnaður mælti Grímur til Helga: „Braut vildi eg komast ef eg mætti.“

„Leitum við nokkurra bragða þá,“ segir Helgi.

Grímur sér að þar liggur öx ein og horfði upp eggin. Grímur skreið þangað til og fær skorið af sér bogastrenginn við öxinni en þó fékk hann sár mikil á höndunum. Þá leysti hann Helga. Eftir það skreiddust þeir fyrir borð og komust á land svo að þeir Hákon urðu eigi varir við. Þeir brutu af sér fjötrana og gengu annan veg á eyna. Tók þá að morgna. Þeir fundu þar skip og kenndu að þar var kominn Kári Sölmundarson. Fóru þeir þegar á fund hans og sögðu honum hrakning sína og sýndu honum sár sín og kváðu þá jarl mundu í svefni.

Kári mælti: „Illa verður slíkt að þér skuluð taka hrakning fyrir vonda menn eða hvað er nú gert að skapi ykkru?“

„Fara að jarli og drepa hann,“ sögðu þeir.

„Ekki mun þess auðið verða,“ segir Kári, „en ekki skortir ykkur áhuga. En þó skulum vér vita hvort hann er þar nú.“

Síðan fóru þeir þangað og var jarl þá í brottu.

Þá fór Kári inn til Hlaða á fund jarls og færði honum skattinn.

Jarl mælti: „Hefir þú tekið Njálssonu til þín?“

„Svo er víst,“ segir Kári.

„Vilt þú selja mér fram Njálssonu?“

„Það vil eg eigi,“ sagði Kári.

„Vilt þú sverja þess að þú vildir eigi að mér fara eftir?“ segir jarl.

Þá mælti Eiríkur jarlsson: „Ekki er slíks að leita. Hefir Kári jafnan verið vinur vor. Og skyldi eigi svo farið hafa ef eg hefði við verið. Njálssynir skyldu hafa haldið öllu en hinir skyldu haft hafa refsing er til höfðu gert. Þætti mér nú sæmilegra að gefa Njálssonum góðar gjafir fyrir hrakningar þær er þeir höfðu og sárafar.“

Jarlinn mælti: „Svo mundi vera víst,“ segir hann, „en eigi veit eg hvort þeir vilja taka sættir.“

Þá mælti jarl að Kári skyldi leita við Njálssonu um sættir. Síðan ræddi Kári við Helga hvort hann vildi taka sæmdir af jarli.

Helgi sagði: „Taka vil eg af syni hans Eiríki en ekki vil eg eiga við jarl.“

Þá segir Kári Eiríki svör þeirra.

„Svo skal vera,“ segir Eiríkur, „að hann skal af mér taka sæmdina ef honum þykir það betra og segið þeim það að eg býð þeim til mín og skal faðir minn þeim ekki mein gera.“

Þetta þágu þeir og fóru til Eiríks og voru með honum þar til er Kári var búinn vestur að sigla. Þá gerði Eiríkur Kára veislu og gaf honum gjafir og svo Njálssonum.

Síðan fór Kári vestur um haf á fund Sigurðar jarls og tók hann við þeim allvel og voru með jarli um veturinn.

En um vorið bað Kári þá Njálssonu að þeir færu í hernað með honum en Grímur kvaðst það mundu gera ef hann vildi fara með honum út til Íslands. Kári hét því. Fóru þeir þá með honum í hernað. Þeir herjuðu suður um Öngulseyjar og allar Suðureyjar. Þá héldu þeir til Saltíris og gengu þar upp og börðust við landsmenn og fengu til fjár mikils og fóru til skipa. Þaðan fóru þeir suður til Bretlands og herjuðu þar. Þá héldu þeir til Manar. Þar mættu þeir Guðröði konungi úr Mani og börðust þeir við hann og höfðu sigur og drápu Dungal son konungs. Þar tóku þeir fé mikið. Þaðan héldu þeir norður til Kolu og fundu þar Gilla jarl og tók hann við þeim vel og dvöldust með honum nokkura hríð. Jarl fór með þeim til Orkneyja á fund Sigurðar jarls. En um vorið gifti Sigurður jarl Gilla jarli Nereiði systur sína. Fór hann þá í Suðureyjar.

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]