Njála, 109 - Revision history

Olga at 03:25, 4 August 2014

2014-08-04T03:25:12Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 109==
-'''TITLE.'''
+'''THE SLAYING OF HAUSKULD, THE PRIEST OFWHITENESS.'''
-ENSKA
 ==References==

Olga at 08:16, 25 June 2014

2014-06-25T08:16:53Z

← Older revision		Revision as of 08:16, 25 June 2014
Line 14:		Line 14:
	==Kafli 109==		==Kafli 109==

	~~'''TITILL'''~~		Litlu síðar höfðu þeir heimboð með sér, Njálssynir og Höskuldur, og buðu þeir fyrri Höskuldi. Skarphéðinn átti hest brúnan, fjögurra vetra gamlan, bæði mikinn og sjálegan. Hann var graður og hafði ekki verið fram leiddur. Þann hest gaf Skarphéðinn Höskuldi og með merhryssi tvö. Allir gáfu þeir Höskuldi gjafir og mæltu til vináttu.

			Síðan bauð Höskuldur þeim heim í Ossabæ. Hann lét marga fyrirboðsmenn vera og mikið fjölmenni. Hann hafði látið taka ofan skála sinn en hann átti útibúr þrjú og voru þar búnar upp hvílur í. Þeir koma þar allir er hann hafði boðið. Veislan fór allvel fram. Og er menn skyldu heim fara valdi Höskuldur mönnum góðar gjafir og fór á leið með Njálssonum. Sigfússynir fylgdu honum og fjölmennið allt. Mæltu hvorir að engir skyldu á millum þeirra komast.

			Nokkuru síðar kom Mörður í Ossabæ og kallaði Höskuld til máls við sig. Þeir gengu á tal.

			Mörður mælti: „Mikill mannamunur verður með yður Njálssonum. Þú gafst þeim góðar gjafir en þeir gáfu þér gjafir með miklu spotti.“

			„Hvað færir þú til þess?“ segir Höskuldur.

			„Þeir gáfu þér hest er þeir kölluðu vonfola og gerðu það til spotts við þig því að þeim þóttir þú og óreyndur. Eg kann og það að segja þér að þeir öfunda þig um goðorðið. Tók Skarphéðinn því upp á þingi er þú komst eigi til þings á fimmtardómsstefnu. Ætlar Skarphéðinn og aldrei laust að láta goðorðið.“

			„Eigi er það,“ segir Höskuldur, „eg tók við á leiðmóti í haust.“

			„Njáll hefir því valdið þá,“ segir Mörður. „Þeir rufu og,“ segir Mörður, „sætt á Lýtingi.“

			„Ekki ætla eg það þeim að kenna,“ segir Höskuldur.

			„Eigi muntu mæla í móti því,“ segir Mörður, „þá er þið Skarphéðinn fóruð austur að Markarfljóti féll öx undan belti honum og hafði hann ætlað að drepa þig.“

			„Það var,“ segir Höskuldur, „viðaröx hans og sá eg er hann lét undir belti sér. Og er hér svo skjótt frá mér að segja,“ segir Höskuldur, „að þú segir aldrei svo illt frá Njálssonum að eg muni því trúa. En þótt því sé að skipta og segir þú satt að annaðhvort sé að eg drepi þá eða þeir mig þá skal miklu heldur þola dauða af þeim en veita þeim neitt mein. En þú ert maður að verri er þú hefir þetta mælt.“

			Síðan fór Mörður heim.

			Nokkuru síðar fer Mörður að finna Njálssonu. Hann talar margt við þá bræður og Kára.

			„Sagt er mér,“ segir Mörður, „að Höskuldur hafi mælt að þú Skarphéðinn hafir rofið sætt á Lýtingi. En eg varð þess vís að honum þótti þú hafa haft við hann fjörráð er þið fóruð til Markarfljóts. En þó þykja mér þau ekki minni fjörráð er hann bauð þér til heimboðs og skipaði þér í útibúr það er first var húsum og var þar borinn að viður alla nóttina og ætlaði hann að brenna yður inni. En það bar við að Högni kom um nóttina og varð þá ekki af því að þeir gengju að því að þeir hræddust hann. Síðan fylgdi hann þér á leið og mikill flokkur manna. Þá ætlaði hann þér aðra atgöngu að veita og setti til Grana Gunnarsson og Gunnar Lambason að vega að þér en þeim varð bilt og þorðu þeir eigi á þig að ráða.“

			En er hann hafði þetta mælt þá mæltu þeir fyrst í móti. En þar kom að þeir trúðu og gerðust þá í fáleikar af þeirra hendi til Höskulds og mæltu nær ekki við hann hvar sem þeir fundust. En Höskuldur gaf þeim lítið tillæti og fór svo fram um hríð.

			Höskuldur fór austur til Svínafells um haustið að heimboði og tók Flosi vel við honum. Hildigunnur var þar og.

			Flosi mælti til Höskulds: „Það segir Hildigunnur mér að fáleikar séu miklir með yður Njálssonum og þykir mér það illa. Og vil eg bjóða þér að þú ríðir eigi vestur og mun eg fá þér bústað í Skaftafelli en eg mun senda Þorgeir bróður minn að búa í Ossabæ.“

			„Þá munu það mæla sumir,“ segir Höskuldur, „að eg flýi þaðan fyrir hræðslu sakir og vil eg það eigi.“

			„Þá er það líkara að stórvandræði leiði af,“ segir Flosi.

			„Illa er það þá,“ segir Höskuldur, „því að heldur vildi eg vera ógildur en margir hlytu illt af mér.“

			Höskuldur bjóst heim fám nóttum síðar en Flosi gaf Höskuldi skarlatsskikkju og var hlaðbúin í skaut niður. Reið Höskuldur heim í Ossabæ. Er nú kyrrt um hríð.

			Höskuldur var svo vinsæll að fáir voru hans óvinir. En hin sama er óþykkt með þeim allan veturinn.

			Njáll hafði tekið til fósturs son Kára er Þórður hét. Hann hafði og fóstrað Þórhall son Ásgríms Elliða-Grímssonar. Þórhallur var röskur maður og harðger í öllu. Hann hafði numið svo lög að hann var hinn þriðji mestur lagamaður á Íslandi.

			Nú vorar snemma um vorið og færa menn niður korn sín.

	~~ÍSLENSKA~~

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 109== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 109== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== ==Links== [[Categ..."

2014-06-24T23:06:37Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 109== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 109== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== <references /> ==Links== [[Categ..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 109==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 109==

'''TITILL'''

ÍSLENSKA

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]