Njála, 120 - Revision history

Ermenegilda: /* Kafli 120 */

2016-07-19T10:43:33Z

Kafli 120

← Older revision		Revision as of 10:43, 19 July 2016
Line 79:		Line 79:
	Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“		Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“

	Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (s. 224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður.<ref> '''föður''': ''Skarpheðinn’s accusations […] clarify Skarpheðinn’s motives for the killing of Höskuldr and his disruption of the agreement reached with Flosi. Though slow to believe Mörðr’s lies, Skarpheðinn found their inner logic inescapable: no good son forgets his father’s killing, nor could a good son hear his father’s manliness slandered and be silent." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (s. 86) </ref> Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“		Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (s. 224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður.<ref> '''föður''': "Skarpheðinn’s accusations […] clarify Skarpheðinn’s motives for the killing of Höskuldr and his disruption of the agreement reached with Flosi. Though slow to believe Mörðr’s lies, Skarpheðinn found their inner logic inescapable: no good son forgets his father’s killing, nor could a good son hear his father’s manliness slandered and be silent." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (s. 86) </ref> Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“

	Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“		Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“

Ermenegilda: /* Kafli 120 */

2016-07-19T10:42:56Z

Kafli 120

← Older revision		Revision as of 10:42, 19 July 2016
Line 79:		Line 79:
	Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“		Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“

	Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (s. 224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“		Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (s. 224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður.<ref> '''föður''': ''Skarpheðinn’s accusations […] clarify Skarpheðinn’s motives for the killing of Höskuldr and his disruption of the agreement reached with Flosi. Though slow to believe Mörðr’s lies, Skarpheðinn found their inner logic inescapable: no good son forgets his father’s killing, nor could a good son hear his father’s manliness slandered and be silent." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (s. 86) </ref> Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“

	Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“		Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“

Ermenegilda: /* Chapter 120 */

2016-07-19T10:41:41Z

Chapter 120

← Older revision		Revision as of 10:41, 19 July 2016
Line 23:		Line 23:
	Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"		Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"

	"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me <ref>'''It has never befallen me''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p. 224). </ref> to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father. Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"		"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me <ref>'''It has never befallen me''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p. 224). </ref> to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father.<ref> '''father''': ''Skarpheðinn’s accusations […] clarify Skarpheðinn’s motives for the killing of Höskuldr and his disruption of the agreement reached with Flosi. Though slow to believe Mörðr’s lies, Skarpheðinn found their inner logic inescapable: no good son forgets his father’s killing, nor could a good son hear his father’s manliness slandered and be silent." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (p. 86) </ref> Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"

	Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."		Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."

Ermenegilda: /* Kafli 120 */

2016-07-19T10:41:11Z

Kafli 120

← Older revision		Revision as of 10:41, 19 July 2016
Line 89:		Line 89:
	Skarphéðinn mælti þá: „Gerðu nú annaðhvort, Þorkell hákur, að þú slíðrar saxið og sest niður eða eg keyri öxina í höfuð þér og klýf þig í herðar niður.“		Skarphéðinn mælti þá: „Gerðu nú annaðhvort, Þorkell hákur, að þú slíðrar saxið og sest niður eða eg keyri öxina í höfuð þér og klýf þig í herðar niður.“

	Þorkell sest þá niður og slíðraði saxið og hafði hvorki orðið á fyrir honum áður né síðan. Þeir Ásgrímur gengu þá út.		Þorkell sest þá niður og slíðraði saxið og hafði hvorki orðið á fyrir honum áður né síðan.<ref> '''síðan''': "Matched against Skarpheðinn, Þorkell collapses as though he were a fraud, but he is not, and the narrator’s careful delineation of Þorkell’s prowess and his failure makes Skarpheðinn’s appalling and almost inhuman power startlingly vivid." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (s. 79) </ref> Þeir Ásgrímur gengu þá út.

	Skarphéðinn mælti: „Hvert skulum vér nú ganga?“		Skarphéðinn mælti: „Hvert skulum vér nú ganga?“
Line 111:		Line 111:
	Ásgrímur mælti: „Ólíkur er Guðmundur flestum höfðingjum.“		Ásgrímur mælti: „Ólíkur er Guðmundur flestum höfðingjum.“

	Ásgrímur sagði þetta Njáli.		Ásgrímur sagði þetta Njáli.



	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==

Ermenegilda: /* Chapter 120 */

2016-07-19T10:39:33Z

Chapter 120

← Older revision		Revision as of 10:39, 19 July 2016
Line 33:		Line 33:
	Then Skarphedinn said, "Now, Thorkel Foulmouth, do one of these two things: sheathe thy sword and sit thee down, or I drive the axe into thy head and cleave thee down to the chine."		Then Skarphedinn said, "Now, Thorkel Foulmouth, do one of these two things: sheathe thy sword and sit thee down, or I drive the axe into thy head and cleave thee down to the chine."

	Then Thorkel sate him down and sheathed the sword, and such a thing never happened to him either before or since.		Then Thorkel sate him down and sheathed the sword, and such a thing never happened to him either before or since.<ref> '''since''': "Matched against Skarpheðinn, Þorkell collapses as though he were a fraud, but he is not, and the narrator’s careful delineation of Þorkell’s prowess and his failure makes Skarpheðinn’s appalling and almost inhuman power startlingly vivid." [[Clark, George. Beowulf and Njáls saga]] (p. 79) </ref>

	Then Asgrim and his band go out, and Skarphedinn said, "Whither shall we now go?"		Then Asgrim and his band go out, and Skarphedinn said, "Whither shall we now go?"

Jón Karl Helgason at 12:20, 8 January 2016

2016-01-08T12:20:26Z

← Older revision		Revision as of 12:20, 8 January 2016
Line 23:		Line 23:
	Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"		Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"

	"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me <ref>'''It has never befallen me''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p.224) </ref> to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father. Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"		"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me <ref>'''It has never befallen me''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p. 224). </ref> to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father. Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"

	Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."		Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."
Line 79:		Line 79:
	Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“		Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“

	Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p.224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“		Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (s. 224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“

	Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“		Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“

Zuzana Stankovitsova at 12:08, 20 October 2015

2015-10-20T12:08:28Z

← Older revision		Revision as of 12:08, 20 October 2015
Line 23:		Line 23:
	Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"		Then Thorkel went on and said, "Who is that big and ugly fellow, before whom four men go, pale-faced and sharp featured, and unlucky-looking, and cross-grained?"

	"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father. Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"		"My name is Skarphedinn," said Skarphedinn, "and thou hast no right to pick me out, a guiltless man, for thy railing. It never has befallen me <ref>'''It has never befallen me''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p.224) </ref> to make my father bow down before me, or to have fought against him, as thou didst with thy father. Thou hast ridden little to the Althing, or toiled in quarrels at it, and no doubt it is handier for thee to mind thy milking pails at home than to be here at Axewater in idleness. But stay, it were as well if thou pickedst out from thy teeth that steak of mare's rump which thou atest ere thou rodest to the Thing while thy shepherd looked on all the while, and wondered that thou couldst work such filthiness!"

	Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."		Then Thorkel sprang up in mickle wrath, and clutched his short sword and said, "This sword I got in Sweden when I slew the greatest champion, but since then I have slain many a man with it, and as soon as ever I reach thee I will drive it through thee, and thou shalt take that for thy bitter words."
Line 79:		Line 79:
	Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“		Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“

	Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“		Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent <ref>'''Hefir mig aldrei það hent''': "The use of the verb henda (happen) gives a certain feeling of passivity and chance. Something inside Skarphéðinn is perhaps saying that this might just as easily have happened if the circumstances had been different, and perhaps even expressing a secret wish that this would have happened. However, in the most straightforward sense, he is priding himself for not contending with his father, and this will ultimately be his downfall. Njáll’s power over his sons and Skarphéðinn’s failure to resist and rebel against his omnipotent father causes the death of almost the entire family.” [[Tirosh, Yoav. Víga-Njáll: A New Approach Toward Njáls saga]] (p.224) </ref> að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“

	Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“		Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“

Olga at 06:22, 4 August 2014

2014-08-04T06:22:54Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 120==
-'''TITLE.'''
+'''OF SKARPHEDINN AND THORKEL FOULMOUTH.'''
-ENSKA
 ==References==

Olga at 08:19, 25 June 2014

2014-06-25T08:19:07Z

← Older revision		Revision as of 08:19, 25 June 2014
Line 14:		Line 14:
	==Kafli 120==		==Kafli 120==

	~~'''TITILL'''~~		Ásgrímur og þeir félagar gengu til búðar Þorkels háks.

			Ásgrímur mælti þá til félaga sinna: „Þessa búð á Þorkell hákur, kappi mikill, og væri oss mikið undir að vér fengjum liðsinni hans. Skulum vér hér til gæta í alla staði því að hann er einlyndur og skapvandur. Vil eg nú biðja þig, Skarphéðinn, að þú létir ekki til þín taka um tal vort.“

			Skarphéðinn glotti að og var svo búinn að hann var í blám kyrtli og í blárendum brókum og uppháva svarta skúa á fótum. Hann hafði silfurbelti um sig og öxi þá í hendi er hann hafði drepið Þráin með og hann kallaði Rimmugýgi og törgubuklara og silkihlað um höfuð og greitt hárið aftur um eyrun. Hann var allra manna hermannlegastur og kenndu því hann allir ósénn. Hann gekk sem honum var skipað og hvorki fyrr né síðar.

			Þeir gengu nú inn í búðina og í innanverða. Þorkell sat á miðjum palli og menn hans alla vega út í frá honum. Ásgrímur kvaddi hann. Þorkell tók því vel.

			Ásgrímur mælti til hans: „Til þess erum vér hingað komnir að biðja þig liðveislu að þú gangir til dóma með oss.“

			Þorkell mælti: „Hvað munduð þér þurfa minnar liðveislu þar sem þér genguð til Guðmundar? Og mundi hann heita yður liði sínu.“

			„Ekki fengum vér hans liðsinni,“ segir Ásgrímur.

			Þorkell mælti: „Þá þótti Guðmundi óvinsælt vera málið og mun svo og vera því að slík verk hafa verst verið unnin. Og veit eg hvað þér hefir til gengið hingað að fara að þú ætlaðir að eg mundi vera óhlutvandari en Guðmundur og mundi eg vilja fylgja að röngu máli.“

			Ásgrímur þagnaði þá og þótti þungt fyrir.

			Þorkell mælti: „Hver er sá hinn mikli og hinn ferlegi er fjórir menn ganga fyrri, fölleitur og skarpleitur, ógæfusamlegur og illmannlegur?“

			Skarphéðinn mælti: „Eg heiti Skarphéðinn,“ segir hann, „og er þér skuldlaust að velja mér hæðiyrði, saklausum manni. Hefir mig aldrei það hent að eg hafi kúgað föður minn og barist við hann sem þú gerðir við þinn föður. Hefir þú og lítt riðið til alþingis eða starfað í þingdeildum og mun þér kringra að hafa ljósaverk að búi þínu að Öxará í fásinninu. Er þér og nær að stanga úr tönnum þér rassgarnarendann merarinnar er þú ást áður þú reiðst til þings og sá smalamaður þinn og undraðist hann er þú gerðir slíka fúlmennsku.“

			Þorkell spratt þá upp af mikilli reiði og þreif sax sitt og mælti: „Þetta sax fékk eg í Svíþjóð og drap eg hinn mesta kappa en síðan vó eg margan mann með. Og þegar eg næ til þín skal eg reka það í gegnum þig og skaltu það hafa fyrir fáryrði þín.“

			Skarphéðinn stóð með reidda öxina og glotti við og mælti: „Þessa öxi hafði eg í hendi þá er eg hljóp tólf álna yfir Markarfljót og vó eg Þráin Sigfússon og stóðu þeir átta fyrir og fékk engi þeirra fang á mér. Hefi eg og aldrei svo reitt vopn að manni að eigi hafi við komið.“

			Síðan hratt hann þeim frá bræðrum sínum og Kára mági sínum og óð fram að Þorkatli.

			Skarphéðinn mælti þá: „Gerðu nú annaðhvort, Þorkell hákur, að þú slíðrar saxið og sest niður eða eg keyri öxina í höfuð þér og klýf þig í herðar niður.“

			Þorkell sest þá niður og slíðraði saxið og hafði hvorki orðið á fyrir honum áður né síðan. Þeir Ásgrímur gengu þá út.

			Skarphéðinn mælti: „Hvert skulum vér nú ganga?“

			Ásgrímur svaraði: „Heim til búðar vorrar.“

			„Þá förum vér bónleiðir til búðar,“ segir Skarphéðinn.

			Ásgrímur mælti þá: „Margstaðar hefir þú verið heldur orðhvass en hér er Þorkell átti hlut að þykir mér þú það eitt hafa á hann leikið er maklegt er.“

			Gengu þeir þá heim til búðar sinnar og sögðu Njáli frá öllu sem gerst.

			Hann mælti: „Búið dragi til þess sem vera vill.“

			Guðmundur hinn ríki spurði nú hversu farið hafði með þeim Skarphéðni og Þorkatli og mælti svo: „Kunnigt er yður hversu farið hefir með oss Ljósvetningum og hefi eg aldrei farið jafnmikla skömm né sneypu fyrir þeim sem nú fór Þorkell fyrir Skarphéðni og er þetta allvel orðið.“

			Hann mælti þá til Einars Þveræings bróður síns: „Þú skalt fara með öllu liði mínu og veita Njálssonum þá er dómar fara út en ef þeir þurfa liðs annað sumar þá skal eg sjálfur veita þeim lið.“

			Einar játaði því og lét segja Ásgrími.

			Ásgrímur mælti: „Ólíkur er Guðmundur flestum höfðingjum.“

			Ásgrímur sagði þetta Njáli.

	~~ÍSLENSKA~~

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 120== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 120== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== ==Links== [[Categ..."

2014-06-24T23:10:37Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 120== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 120== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== <references /> ==Links== [[Categ..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 120==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 120==

'''TITILL'''

ÍSLENSKA

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]