Njála, 145 - Revision history

Ermenegilda: /* Kafli 145 */

2016-08-22T15:36:22Z

Kafli 145

← Older revision		Revision as of 15:36, 22 August 2016
Line 201:		Line 201:
	Var þá kall mikið um allan herinn og síðan var æpt heróp.		Var þá kall mikið um allan herinn og síðan var æpt heróp.

	Þeir Flosi snerust þá við og eggjuðust nú fast hvorirtveggju.		Þeir Flosi snerust þá við og eggjuðust nú fast<ref> '''eggjuðust nú fast''': "Coming after the burning and as its direct consequence, it [the battle at the Allthing] repeats at the Thing the catastrophe which had been acted out in the other sacred location, the Home." [[Vésteinn Ólason. Topography and world view in Njáls saga]] (s. 137) </ref> hvorirtveggju.

	Kári Sölmundarson sneri nú þar að sem fyrir var Árni Kolsson og Hallbjörn hinn sterki. Og þegar er hann sá Kára hjó hann til hans og stefndi á fótinn en Kári hljóp í loft upp og missti Hallbjörn hans. Kári sneri að Árna Kolssyni og hjó til hans og kom á öxlina og tók í sundur axlarbeinið og viðbeinað og hljóp allt ofan í brjóstið. Féll Árni þegar dauður til jarðar. Síðan hjó hann til Hallbjarnar og kom í skjöldinn og gekk í gegnum skjöldinn og svo ofan af honum þumaltána. Hólmsteinn skaut spjóti til Kára en hann tók á lofti spjótið og sendi aftur og varð það manns bani í liði Flosa.		Kári Sölmundarson sneri nú þar að sem fyrir var Árni Kolsson og Hallbjörn hinn sterki. Og þegar er hann sá Kára hjó hann til hans og stefndi á fótinn en Kári hljóp í loft upp og missti Hallbjörn hans. Kári sneri að Árna Kolssyni og hjó til hans og kom á öxlina og tók í sundur axlarbeinið og viðbeinað og hljóp allt ofan í brjóstið. Féll Árni þegar dauður til jarðar. Síðan hjó hann til Hallbjarnar og kom í skjöldinn og gekk í gegnum skjöldinn og svo ofan af honum þumaltána. Hólmsteinn skaut spjóti til Kára en hann tók á lofti spjótið og sendi aftur og varð það manns bani í liði Flosa.
Line 351:		Line 351:
	Hlógu menn nú allmjög.		Hlógu menn nú allmjög.

	Hallur af Síðu mælti: „Allir menn vita hvern harm eg hefi beðið um lát Ljóts sonar míns. Munu það margir ætla að hann muni dýrstur ger af þeim mönnum er hér hafa látist. En eg vil það vinna til sátta manna að leggja son minn ógildan og ganga þó til að veita þeim bæði tryggðir og grið er mínir mótstöðumenn eru. Bið eg þig, Snorri goði, og aðra hina bestu menn að þér komið því til leiðar að sættir verði með oss.“		Hallur af Síðu mælti: „Allir menn vita hvern harm eg hefi beðið um lát Ljóts sonar míns. Munu það margir ætla að hann muni dýrstur ger af þeim mönnum er hér hafa látist. En eg vil það vinna til sátta manna að leggja son minn ógildan og ganga þó til að veita þeim bæði tryggðir og grið er mínir mótstöðumenn eru.<ref> '''er mínir mótstöðumenn eru''': "It is a symbolic turning point in the ethical development brought about by Christianity. When Hallr makes his offer, it is in fact Christianity giving society a new chance." [[Vésteinn Ólason. Topography and world view in Njáls saga]] (s. 138) </ref> Bið eg þig, Snorri goði, og aðra hina bestu menn að þér komið því til leiðar að sættir verði með oss.“

	Settist hann nú niður og var ger að hans máli mikill rómur og góður og lofuðu allir mjög hans góðgirnd.		Settist hann nú niður og var ger að hans máli mikill rómur og góður og lofuðu allir mjög hans góðgirnd.
Line 383:		Line 383:
	Nú verður að segja frá því að Hallur af Síðu hafði lagið ógildan son sinn og vann það til sætta. Þá bætti honum allur þingheimurinn og varð það eigi minna fé en átta hundruð silfurs en það voru fern manngjöld. En allir þeir aðrir er með Flosa höfðu verið fengu engar bætur fyrir vansa sína og undu við hið versta.		Nú verður að segja frá því að Hallur af Síðu hafði lagið ógildan son sinn og vann það til sætta. Þá bætti honum allur þingheimurinn og varð það eigi minna fé en átta hundruð silfurs en það voru fern manngjöld. En allir þeir aðrir er með Flosa höfðu verið fengu engar bætur fyrir vansa sína og undu við hið versta.

	Sigfússynir dvöldust heima tvær nætur en hinn þriðja dag riðu þeir austur til Raufarfells og voru þar um nóttina. Þeir voru saman fimmtán og uggðu alls ekki að sér. Þeir riðu þaðan síð og ætluðu til Höfðabrekku um kveldið. Þeir áðu í Kerlingardal og tóku þar á sig svefn mikinn.		Sigfússynir dvöldust heima tvær nætur en hinn þriðja dag riðu þeir austur til Raufarfells og voru þar um nóttina. Þeir voru saman fimmtán og uggðu alls ekki að sér. Þeir riðu þaðan síð og ætluðu til Höfðabrekku um kveldið. Þeir áðu í Kerlingardal og tóku þar á sig svefn mikinn.



	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==

Ermenegilda: /* Chapter 145 */

2016-08-22T15:34:52Z

Chapter 145

← Older revision		Revision as of 15:34, 22 August 2016
Line 19:		Line 19:
	Then there was a mighty cry all over the host, and then they shouted their war-cries.		Then there was a mighty cry all over the host, and then they shouted their war-cries.

	Flosi and his friends then turned against their foes, and both sides egged on their men fast.		Flosi and his friends then turned against their foes, and both sides egged on their men fast.<ref> '''egged on their men fast''': "Coming after the burning and as its direct consequence, it [the battle at the Allthing] repeats at the Thing the catastrophe which had been acted out in the other sacred location, the Home." [[Vésteinn Ólason. Topography and world view in Njáls saga]] (p. 137) </ref>

	Kari Solmund's son turned now thither where Ami Kol's son and Hallbjorn the Strong were in front, and as soon as ever Hallbjorn saw Kari, he made a blow at him, and aimed at his leg, but Kari leapt up into the air, and Hallbjorn missed him. Kari turned on Arni Kol's son and cut at him, and smote him on the shoulder, and cut asunder the shoulder blade and collar-bone, and the blow went right down into his breast, and Ami fell down dead at once to earth.		Kari Solmund's son turned now thither where Ami Kol's son and Hallbjorn the Strong were in front, and as soon as ever Hallbjorn saw Kari, he made a blow at him, and aimed at his leg, but Kari leapt up into the air, and Hallbjorn missed him. Kari turned on Arni Kol's son and cut at him, and smote him on the shoulder, and cut asunder the shoulder blade and collar-bone, and the blow went right down into his breast, and Ami fell down dead at once to earth.
Line 127:		Line 127:
	Now men burst out in great fits of laughter.		Now men burst out in great fits of laughter.

	Then Hall of the Side said, "All men know what a grief I have suffered in the loss of my son Ljot; many will think that he would be valued dearest of all those men who have fallen here; but I will do this for the sake of an atonement--I will put no price on my son, and yet will come forward and grant both pledges and peace to those who are my adversaries. I beg thee, Snorri the Priest, and other of the best men, to bring this about, that there may be an atonement between us."		Then Hall of the Side said, "All men know what a grief I have suffered in the loss of my son Ljot; many will think that he would be valued dearest of all those men who have fallen here; but I will do this for the sake of an atonement--I will put no price on my son, and yet will come forward and grant both pledges and peace to those who are my adversaries.<ref> '''those who are my adversaries''': "It is a symbolic turning point in the ethical development brought about by Christianity. When Hallr makes his offer, it is in fact Christianity giving society a new chance." [[Vésteinn Ólason. Topography and world view in Njáls saga]] (p. 138) </ref> I beg thee, Snorri the Priest, and other of the best men, to bring this about, that there may be an atonement between us."

	Now he sits him down, and a great hum in his favour followed, and all praised his gentleness and goodwill.		Now he sits him down, and a great hum in his favour followed, and all praised his gentleness and goodwill.

Barbora at 14:33, 23 June 2016

2016-06-23T14:33:27Z

← Older revision		Revision as of 14:33, 23 June 2016
Line 143:		Line 143:
	Then Gudmund the Powerful said, "I will offer to handsel peace on my behalf for the slayings that have happened here at the Thing, on the understanding that the suit for the burning is not to fall to the ground."		Then Gudmund the Powerful said, "I will offer to handsel peace on my behalf for the slayings that have happened here at the Thing, on the understanding that the suit for the burning is not to fall to the ground."

	In the same way spoke Gizur the White and Hjallti Skeggi's son, Asgrim Ellidagrim's son and Mord Valgard's son.		In the same way spoke Gizur the White and Hjallti Skeggi's son, Asgrim Ellidagrim's son and Mord Valgard's son.<ref>'''Mord Valgard's son''': "Mord, I suspect, lands on his feet, not to dominate but to do all right for himself, because types like him tend to land on their feet, even if they may break a foot from the fall and have to nurse it for a few years. It is rare to find a politically successful person who does not possess the virtue of living to fight another day." [[Miller, William Ian. A Conclusion: Justice and Exits]] (p. 303).</ref>

	In this way the atonement came about, and then hands were shaken on it, and twelve men were to utter the award; and Snorri the Priest was the chief man in the award, and others with him. Then the manslaughters were set off the one against the other, and those men who were over and above were paid for in fines. They also made an award in the suit about the burning.		In this way the atonement came about, and then hands were shaken on it, and twelve men were to utter the award; and Snorri the Priest was the chief man in the award, and others with him. Then the manslaughters were set off the one against the other, and those men who were over and above were paid for in fines. They also made an award in the suit about the burning.
Line 367:		Line 367:
	Guðmundur ríki mælti: „Það vil eg bjóða að handsala fyrir víg þau er hér hafa orðið á þinginu að mínum hluta til þess að ekki falli niður brennumálið.“		Guðmundur ríki mælti: „Það vil eg bjóða að handsala fyrir víg þau er hér hafa orðið á þinginu að mínum hluta til þess að ekki falli niður brennumálið.“

	Slíkt hið sama mæltu þeir Gissur hvíti og Hjalti Skeggjason, Ásgrímur Elliða-Grímsson og Mörður Valgarðsson. Við þetta gekk saman sættin.		Slíkt hið sama mæltu þeir Gissur hvíti og Hjalti Skeggjason, Ásgrímur Elliða-Grímsson og Mörður Valgarðsson.<ref>'''Mörður Valgarðsson''': "Mord, I suspect, lands on his feet, not to dominate but to do all right for himself, because types like him tend to land on their feet, even if they may break a foot from the fall and have to nurse it for a few years. It is rare to find a politically successful person who does not possess the virtue of living to fight another day." [[Miller, William Ian. A Conclusion: Justice and Exits]] (s. 303).</ref> Við þetta gekk saman sættin.

	Var þá handsalað í tólf manna dóm og var Snorri goði fyrir gerðinni og aðrir gerðarmenn með honum. Var þá jafnað saman vígum en bættir þeir menn sem umfram voru. Þeir gerðu og um brennumálin. Skyldi Njál bæta þrennum manngjöldum <ref>'''manngjöldum''': "Sokat számított az áldozat tekintélye és megbecsültsége. Ezt tükrözi a Brennu-Njáls saga egyik legfontosabb mozzanata, a gyújtogatók elleni per." [[Gyönki, Viktória. Váltságfizetés a 10-11. századi Izlandon két nemzetségi sagában]] (p.30) </ref> en Bergþóru tvennum. Víg Skarphéðins skyldi jafnt og víg Höskulds Hvítanesgoða. Tveim manngjöldum skyldi bæta hvorn þeirra Gríms og Helga. Þá skyldu ein manngjöld fyrir hvern hinna er inni höfðu brunnið. Á vígið Þórðar Kárasonar var ekki sæst. Flosi var og ger utan og allir brennumenn og skyldu eigi fara samsumars nema hann vildi. En ef þeir færu eigi utan um það er þrír vetur væru liðnir þá skyldi hann og allir brennumenn vera sekir skógarmenn. Og var svo mælt að lýsa skyldi sekt þeirra á haustþingi eða vorþingi hvort sem heldur vildi. Flosi skyldi vera þó utan þrjá vetur. Gunnar Lambason og Grani Gunnarsson, Glúmur Hildisson, Kolur Þorsteinsson, þeir skyldu aldrei útkvæmt eiga. Þá er Flosi spurður ef hann vildi láta dæma fyrir sár sín en hann kvaðst ekki vilja taka fémútur á sér. Eyjólfur Bölverksson var lagður ógildur fyrir ójöfnuð sinn og rangindi og var þessi sætt nú handsöluð og efndist vel síðan.		Var þá handsalað í tólf manna dóm og var Snorri goði fyrir gerðinni og aðrir gerðarmenn með honum. Var þá jafnað saman vígum en bættir þeir menn sem umfram voru. Þeir gerðu og um brennumálin. Skyldi Njál bæta þrennum manngjöldum <ref>'''manngjöldum''': "Sokat számított az áldozat tekintélye és megbecsültsége. Ezt tükrözi a Brennu-Njáls saga egyik legfontosabb mozzanata, a gyújtogatók elleni per." [[Gyönki, Viktória. Váltságfizetés a 10-11. századi Izlandon két nemzetségi sagában]] (p.30) </ref> en Bergþóru tvennum. Víg Skarphéðins skyldi jafnt og víg Höskulds Hvítanesgoða. Tveim manngjöldum skyldi bæta hvorn þeirra Gríms og Helga. Þá skyldu ein manngjöld fyrir hvern hinna er inni höfðu brunnið. Á vígið Þórðar Kárasonar var ekki sæst. Flosi var og ger utan og allir brennumenn og skyldu eigi fara samsumars nema hann vildi. En ef þeir færu eigi utan um það er þrír vetur væru liðnir þá skyldi hann og allir brennumenn vera sekir skógarmenn. Og var svo mælt að lýsa skyldi sekt þeirra á haustþingi eða vorþingi hvort sem heldur vildi. Flosi skyldi vera þó utan þrjá vetur. Gunnar Lambason og Grani Gunnarsson, Glúmur Hildisson, Kolur Þorsteinsson, þeir skyldu aldrei útkvæmt eiga. Þá er Flosi spurður ef hann vildi láta dæma fyrir sár sín en hann kvaðst ekki vilja taka fémútur á sér. Eyjólfur Bölverksson var lagður ógildur fyrir ójöfnuð sinn og rangindi og var þessi sætt nú handsöluð og efndist vel síðan.

Barbora at 16:38, 22 June 2016

2016-06-22T16:38:08Z

← Older revision		Revision as of 16:38, 22 June 2016
Line 87:		Line 87:
	In the same way spoke Thorgeir Craggeir.		In the same way spoke Thorgeir Craggeir.

	Then Skapti Thorod's son stood up and said, "Better had it been for thee, Kari, not to have run away from thy father-in-law and thy brothers-in-law, than now to sneak out of this atonement."		Then Skapti Thorod's son stood up and said, "Better had it been for thee, Kari, not to have run away<ref>'''not to have run away''': "Kari is not at ease over surviving the Burning. He was not only outmanned by Skarphedin (who isn't?), as we saw, but also tellingly by his little boy Thord, who chose not to flee the flames, … . That it is not overreading to suggest that Kari might be motivated to overkill in order to kill his shame (or in modern jargon, his 'survivor's guilt') is that others accuse him of flight and cowardice." [[Miller, William Ian. Kari and Friends: Chapters 145–55]] (p. 288).</ref> from thy father-in-law and thy brothers-in-law, than now to sneak out of this atonement."

	Then Kari sang these verses:		Then Kari sang these verses:
Line 275:		Line 275:
	Slíkt hið sama mælti Þorgeir skorargeir.		Slíkt hið sama mælti Þorgeir skorargeir.

	Þá stóð upp Skafti Þóroddsson og mælti: „Betra hefði þér verið, Kári, að renna eigi frá mágum þínum og skerast nú eigi úr sættum.“		Þá stóð upp Skafti Þóroddsson og mælti: „Betra hefði þér verið, Kári, að renna eigi frá<ref>'''að renna eigi frá''': "Kari is not at ease over surviving the Burning. He was not only outmanned by Skarphedin (who isn't?), as we saw, but also tellingly by his little boy Thord, who chose not to flee the flames, … . That it is not overreading to suggest that Kari might be motivated to overkill in order to kill his shame (or in modern jargon, his 'survivor's guilt') is that others accuse him of flight and cowardice." [[Miller, William Ian. Kari and Friends: Chapters 145–55]] (s. 288).</ref> mágum þínum og skerast nú eigi úr sættum.“

	Kári kvað þá vísur þrjár:		Kári kvað þá vísur þrjár:

Barbora at 15:09, 22 June 2016

2016-06-22T15:09:40Z

← Older revision		Revision as of 15:09, 22 June 2016
Line 11:		Line 11:
	Now the messenger comes to Thorhall Asgrim's son, and tells him how things stood, and how Mord Valgard's son and his friends would all be made outlaws, and the suits for manslaughter be brought to naught.		Now the messenger comes to Thorhall Asgrim's son, and tells him how things stood, and how Mord Valgard's son and his friends would all be made outlaws, and the suits for manslaughter be brought to naught.

	But when he heard that, he was so shocked at it that he could not utter a word. He jumped up then from his bed, and clutched with both hands his spear, Skarphedinn's gift, and drove it through his foot; then flesh clung to the spear, and the eye of the boil too, for he had cut it clean out of the foot, but a torrent of blood and matter poured out, so that it fell in a stream along the floor. Now he went out of the booth unhalting, and walked so hard that the messenger could not keep up with him, and so he goes until he came to the Fifth Court. There he met Grim the Red, Flosi's kinsman, and as soon as ever they met, Thorhall thrust at him with the spear, and smote him on the shield and clove it in twain, but the spear passed right through him, so that the point came out between his shoulders. Thorhall cast him off his spear.		But when he heard that, he was so shocked at it that he could not utter a word. He jumped up then from his bed, and clutched with both hands his spear, Skarphedinn's gift, and drove it through his foot; then flesh clung to the spear, and the eye of the boil too, for he had cut it clean out of the foot, but a torrent of blood and matter poured out, so that it fell in a stream along the floor. Now he went out of the booth unhalting, and walked so hard that the messenger could not keep up with him, and so he goes until he came to the Fifth Court. There he met Grim the Red, Flosi's kinsman, and as soon as ever they met, Thorhall thrust at him with the spear,<ref>'''Thorhall thrust at him with the spear''': "That was the first killing of the battle, the act of the best lawyer in Iceland. The symbolism is as obvious as out author is likely to make it. But the law has failed in the trail of the Burners not because the problem is one with the law, or because the law is corrupt, or because the law is stupid, but because the problem is political and institutional (or more precisely the absence of institutions) more than it is legal." [[Miller, William Ian. The Trial of Flosi and the Battle: Chapters 135, 141–5]] (p. 264).</ref> and smote him on the shield and clove it in twain, but the spear passed right through him, so that the point came out between his shoulders. Thorhall cast him off his spear.

	Then Kari Solmund's son caught sight of that, and said to Asgrim, "Here, now, is come Thorhall thy son, and has straightway slain a man, and this is a great shame, if he alone shall have the heart to avenge the burning."		Then Kari Solmund's son caught sight of that, and said to Asgrim, "Here, now, is come Thorhall thy son, and has straightway slain a man, and this is a great shame, if he alone shall have the heart to avenge the burning."
Line 193:		Line 193:
	Snorri goði spyr nú hvar komið er málunum. Tekur hann þá að fylkja liði sínu fyrir neðan Almannagjá millum og Hlaðbúðar og sagði fyrir áður sínum mönnum hvað þeir skyldu að gera.		Snorri goði spyr nú hvar komið er málunum. Tekur hann þá að fylkja liði sínu fyrir neðan Almannagjá millum og Hlaðbúðar og sagði fyrir áður sínum mönnum hvað þeir skyldu að gera.

	Sendimaðurinn kemur nú til Þórhalls Ásgrímssonar og segir honum hvar þá var komið að þeir Mörður Valgarðsson mundu sekir gervir allir en eytt vígsmálunum. En er hann heyrði þetta brá honum svo við að hann mátti eigi orði upp koma. Hann spratt þá upp úr rúminu og þreif tveim höndum spjótið Skarphéðinsnaut og rak í gegnum fótinn á sér. Var þar á holdið og kveisunaglinn á spjótinu því að hann skar út úr fætinum en blóðfossinn fellur og vogföllin svo að lækur féll eftir gólfinu. Hann gekk nú út úr búðinni óhaltur og fór svo hart að sendimaðurinn fékk ekki fylgt honum. Fer hann nú þar til er hann kemur til fimmtardómsins. Þar mætti hann Grími hinum rauða frænda Flosa og jafnskjótt sem þeir fundust lagði Þórhallur til hans spjótinu og kom í skjöldinn og klofnaði hann í sundur en spjótið hljóp í gegnum hann svo að oddurinn kom út á milli herðanna. Þórhallur kastaði honum af spjótinu.		Sendimaðurinn kemur nú til Þórhalls Ásgrímssonar og segir honum hvar þá var komið að þeir Mörður Valgarðsson mundu sekir gervir allir en eytt vígsmálunum. En er hann heyrði þetta brá honum svo við að hann mátti eigi orði upp koma. Hann spratt þá upp úr rúminu og þreif tveim höndum spjótið Skarphéðinsnaut og rak í gegnum fótinn á sér. Var þar á holdið og kveisunaglinn á spjótinu því að hann skar út úr fætinum en blóðfossinn fellur og vogföllin svo að lækur féll eftir gólfinu. Hann gekk nú út úr búðinni óhaltur og fór svo hart að sendimaðurinn fékk ekki fylgt honum. Fer hann nú þar til er hann kemur til fimmtardómsins. Þar mætti hann Grími hinum rauða frænda Flosa og jafnskjótt sem þeir fundust lagði Þórhallur til hans spjótinu<ref>'''lagði Þórhallur til hans spjótinu''': "That was the first killing of the battle, the act of the best lawyer in Iceland. The symbolism is as obvious as out author is likely to make it. But the law has failed in the trail of the Burners not because the problem is one with the law, or because the law is corrupt, or because the law is stupid, but because the problem is political and institutional (or more precisely the absence of institutions) more than it is legal." [[Miller, William Ian. The Trial of Flosi and the Battle: Chapters 135, 141–5]] (s. 264).</ref> og kom í skjöldinn og klofnaði hann í sundur en spjótið hljóp í gegnum hann svo að oddurinn kom út á milli herðanna. Þórhallur kastaði honum af spjótinu.

	Kári Sölmundarson gat séð þetta og mælti við Ásgrím: „Hér er kominn Þórhallur son þinn og hefir þegar vegið víg og er þetta skömm mikil ef hann einn skal hug til hafa að hefna brennunnar.“		Kári Sölmundarson gat séð þetta og mælti við Ásgrím: „Hér er kominn Þórhallur son þinn og hefir þegar vegið víg og er þetta skömm mikil ef hann einn skal hug til hafa að hefna brennunnar.“

Zuzana Stankovitsova at 13:20, 20 October 2015

2015-10-20T13:20:33Z

← Older revision		Revision as of 13:20, 20 October 2015
Line 147:		Line 147:
	In this way the atonement came about, and then hands were shaken on it, and twelve men were to utter the award; and Snorri the Priest was the chief man in the award, and others with him. Then the manslaughters were set off the one against the other, and those men who were over and above were paid for in fines. They also made an award in the suit about the burning.		In this way the atonement came about, and then hands were shaken on it, and twelve men were to utter the award; and Snorri the Priest was the chief man in the award, and others with him. Then the manslaughters were set off the one against the other, and those men who were over and above were paid for in fines. They also made an award in the suit about the burning.

	Njal was to be atoned for with a triple fine, and Bergthora with two. The slaying of Skarphedinn was to be set off against that of Hauskuld the Whiteness Priest. Both Grim and Helgi were to be paid for with double fines; and one full man-fine should be paid for each of those who had been burnt in the house.		Njal was to be atoned for with a triple fine,<ref>'''fine''': "Sokat számított az áldozat tekintélye és megbecsültsége. Ezt tükrözi a Brennu-Njáls saga egyik legfontosabb mozzanata, a gyújtogatók elleni per." [[Gyönki, Viktória. Váltságfizetés a 10-11. századi Izlandon két nemzetségi sagában]] (p.30) </ref> and Bergthora with two. The slaying of Skarphedinn was to be set off against that of Hauskuld the Whiteness Priest. Both Grim and Helgi were to be paid for with double fines; and one full man-fine should be paid for each of those who had been burnt in the house.

	No atonement was taken for the slaying of Thord Kari's son.		No atonement was taken for the slaying of Thord Kari's son.
Line 369:		Line 369:
	Slíkt hið sama mæltu þeir Gissur hvíti og Hjalti Skeggjason, Ásgrímur Elliða-Grímsson og Mörður Valgarðsson. Við þetta gekk saman sættin.		Slíkt hið sama mæltu þeir Gissur hvíti og Hjalti Skeggjason, Ásgrímur Elliða-Grímsson og Mörður Valgarðsson. Við þetta gekk saman sættin.

	Var þá handsalað í tólf manna dóm og var Snorri goði fyrir gerðinni og aðrir gerðarmenn með honum. Var þá jafnað saman vígum en bættir þeir menn sem umfram voru. Þeir gerðu og um brennumálin. Skyldi Njál bæta þrennum manngjöldum en Bergþóru tvennum. Víg Skarphéðins skyldi jafnt og víg Höskulds Hvítanesgoða. Tveim manngjöldum skyldi bæta hvorn þeirra Gríms og Helga. Þá skyldu ein manngjöld fyrir hvern hinna er inni höfðu brunnið. Á vígið Þórðar Kárasonar var ekki sæst. Flosi var og ger utan og allir brennumenn og skyldu eigi fara samsumars nema hann vildi. En ef þeir færu eigi utan um það er þrír vetur væru liðnir þá skyldi hann og allir brennumenn vera sekir skógarmenn. Og var svo mælt að lýsa skyldi sekt þeirra á haustþingi eða vorþingi hvort sem heldur vildi. Flosi skyldi vera þó utan þrjá vetur. Gunnar Lambason og Grani Gunnarsson, Glúmur Hildisson, Kolur Þorsteinsson, þeir skyldu aldrei útkvæmt eiga. Þá er Flosi spurður ef hann vildi láta dæma fyrir sár sín en hann kvaðst ekki vilja taka fémútur á sér. Eyjólfur Bölverksson var lagður ógildur fyrir ójöfnuð sinn og rangindi og var þessi sætt nú handsöluð og efndist vel síðan.		Var þá handsalað í tólf manna dóm og var Snorri goði fyrir gerðinni og aðrir gerðarmenn með honum. Var þá jafnað saman vígum en bættir þeir menn sem umfram voru. Þeir gerðu og um brennumálin. Skyldi Njál bæta þrennum manngjöldum <ref>'''manngjöldum''': "Sokat számított az áldozat tekintélye és megbecsültsége. Ezt tükrözi a Brennu-Njáls saga egyik legfontosabb mozzanata, a gyújtogatók elleni per." [[Gyönki, Viktória. Váltságfizetés a 10-11. századi Izlandon két nemzetségi sagában]] (p.30) </ref> en Bergþóru tvennum. Víg Skarphéðins skyldi jafnt og víg Höskulds Hvítanesgoða. Tveim manngjöldum skyldi bæta hvorn þeirra Gríms og Helga. Þá skyldu ein manngjöld fyrir hvern hinna er inni höfðu brunnið. Á vígið Þórðar Kárasonar var ekki sæst. Flosi var og ger utan og allir brennumenn og skyldu eigi fara samsumars nema hann vildi. En ef þeir færu eigi utan um það er þrír vetur væru liðnir þá skyldi hann og allir brennumenn vera sekir skógarmenn. Og var svo mælt að lýsa skyldi sekt þeirra á haustþingi eða vorþingi hvort sem heldur vildi. Flosi skyldi vera þó utan þrjá vetur. Gunnar Lambason og Grani Gunnarsson, Glúmur Hildisson, Kolur Þorsteinsson, þeir skyldu aldrei útkvæmt eiga. Þá er Flosi spurður ef hann vildi láta dæma fyrir sár sín en hann kvaðst ekki vilja taka fémútur á sér. Eyjólfur Bölverksson var lagður ógildur fyrir ójöfnuð sinn og rangindi og var þessi sætt nú handsöluð og efndist vel síðan.

	Þeir Ásgrímur gáfu Snorra goða góðar gjafir. Hafði hann virðing mikla af málum þessum.		Þeir Ásgrímur gáfu Snorra goða góðar gjafir. Hafði hann virðing mikla af málum þessum.

Olga at 21:29, 5 August 2014

2014-08-05T21:29:32Z

Show changes

Olga at 08:48, 25 June 2014

2014-06-25T08:48:45Z

Show changes

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 145== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 145== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== ==Links== [[Categ..."

2014-06-24T23:23:37Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 145== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 145== '''TITILL''' ÍSLENSKA ==Tilvísanir== <references /> ==Links== [[Categ..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 145==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 145==

'''TITILL'''

ÍSLENSKA

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]