Njála, 152 - Revision history

Ermenegilda: /* Chapter 152 */

2016-07-20T11:55:49Z

Chapter 152

← Older revision		Revision as of 11:55, 20 July 2016
Line 25:		Line 25:
	Thorgeir thanked him, and it was quite plain that he was glad at what he heard. He asked Kari what now was undone which he meant to do.		Thorgeir thanked him, and it was quite plain that he was glad at what he heard. He asked Kari what now was undone which he meant to do.

	"I mean," answers Kari, "to kill Gunnar Lambi's son and Kol Thorstein's son, if I can get a chance. Then we have slain fifteen men, reckoning those five whom we two slew together. But one boon I will now ask of thee."		"I mean," answers Kari, "to kill Gunnar Lambi's son and Kol Thorstein's son, if I can get a chance. Then we have slain fifteen men, reckoning those five whom we two slew together.<ref> '''whom we two slew together''': "Kari’s vengeance is steady, systematic and purposeful, and when he has committed the last of his planned slayings, against Kol Thorsteinsson in the second-to-last chapter, the events of the saga come to a peaceful end. This is vengeance as it should be." [[Cook, Robert. Heroism and heroes in Njáls saga]] (p. 87) </ref> But one boon I will now ask of thee."

	Thorgeir said he would grant him whatever he asked.		Thorgeir said he would grant him whatever he asked.

Ermenegilda: /* Kafli 152 */

2016-07-20T11:55:06Z

Kafli 152

← Older revision		Revision as of 11:55, 20 July 2016
Line 74:		Line 74:
	Þar voru þeir þrjár nætur. Síðan riðu þeir í Holt til Þorgeirs og sögðu honum einum saman tíðindin því að þangað höfðu eigi spurst tíðindin fyrr. Þorgeir þakkaði honum og fannst það á að hann varð þessu feginn. Hann spurði Kára að hvað þá væri óunnið það sem hann ætlaði að vinna.		Þar voru þeir þrjár nætur. Síðan riðu þeir í Holt til Þorgeirs og sögðu honum einum saman tíðindin því að þangað höfðu eigi spurst tíðindin fyrr. Þorgeir þakkaði honum og fannst það á að hann varð þessu feginn. Hann spurði Kára að hvað þá væri óunnið það sem hann ætlaði að vinna.

	Kári svarar: „Drepa ætla eg Gunnar Lambason og Kol Þorsteinsson ef færi gefur á. Höfum við þá drepið fimmtán menn með þeim fimm er við drápum báðir saman. En þó vil eg nú biðja þig bænar,“ segir Kári.		Kári svarar: „Drepa ætla eg Gunnar Lambason og Kol Þorsteinsson ef færi gefur á. Höfum við þá drepið fimmtán menn með þeim fimm er við drápum báðir saman.<ref> '''er við drápum báðir saman''': "Kari’s vengeance is steady, systematic and purposeful, and when he has committed the last of his planned slayings, against Kol Thorsteinsson in the second-to-last chapter, the events of the saga come to a peaceful end. This is vengeance as it should be." [[Cook, Robert. Heroism and heroes in Njáls saga]] (s. 87) </ref> En þó vil eg nú biðja þig bænar,“ segir Kári.

	Þorgeir kvaðst veita honum mundu það er hann beiddi.		Þorgeir kvaðst veita honum mundu það er hann beiddi.
Line 92:		Line 92:
	Síðan reið hann til Gissurar hvíta og tók hann við honum báðum höndum. Kári dvaldist þar nokkura stund. Hann sagði Gissuri að hann mundi ríða ofan á Eyrar. Gissur gaf Kára sverð gott að skilnaði.		Síðan reið hann til Gissurar hvíta og tók hann við honum báðum höndum. Kári dvaldist þar nokkura stund. Hann sagði Gissuri að hann mundi ríða ofan á Eyrar. Gissur gaf Kára sverð gott að skilnaði.

	Reið hann nú ofan á Eyrar og tók sér þar fari með Kolbeini svarta. Hann var orkneyskur og aldavin Kára og var hinn kappsamasti og hinn vaskasti maður. Tók hann við Kára báðum höndum og kvað eitt skyldu yfir þá ganga báða.		Reið hann nú ofan á Eyrar og tók sér þar fari með Kolbeini svarta. Hann var orkneyskur og aldavin Kára og var hinn kappsamasti og hinn vaskasti maður. Tók hann við Kára báðum höndum og kvað eitt skyldu yfir þá ganga báða.


	==Tilvísanir==		==Tilvísanir==

Olga at 03:57, 4 August 2014

2014-08-04T03:57:04Z

@@ Line 4: / Line 4: @@
 ==Chapter 152==
-'''TITLE.'''
+'''OF KARI AND BJORN AND THORGEIR.'''
-ENSKA
 ==References==

Olga: Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 152== '''TITLE.''' ENSKA ==References== ==Kafli 152== Nú er að segja frá þeim Birni og Kára að þeir ríða á sand og lei..."

2014-06-25T08:07:15Z

Created page with "{{Njála_TOC}} ==Chapter 152== '''TITLE.''' ENSKA ==References== <references /> ==Kafli 152== Nú er að segja frá þeim Birni og Kára að þeir ríða á sand og lei..."

New page

{{Njála_TOC}}

==Chapter 152==

'''TITLE.'''

ENSKA

==References==

<references />

==Kafli 152==

Nú er að segja frá þeim Birni og Kára að þeir ríða á sand og leiða hesta sína undir melbakka og skáru fyrir þá melinn að þeir dæju eigi af sulti. Kári varð svo nærgætur að hann reið þegar í braut er þeir hættu leitinni. Hann reið um nóttina upp eftir héraðinu en síðan á fjall og svo alla hina sömu leið sem þeir riðu austur og léttu eigi fyrr en þeir komu í Mið-Mörk.

Björn mælti þá til Kára: „Nú skalt þú vera vin minn mikill fyrir húsfreyju minni því að hún mun engu orði trúa því er eg segi en mér liggur hér nú allt við og launaðu mér nú vel góða fylgd er eg hefi þér veitta.“

„Svo skal vera,“ segir Kári.

Síðan ríða þeir heim á bæinn. Húsfreyja spurði þá tíðinda og fagnaði þeim vel.

Björn svaraði: „Aukist hafa heldur vandræðin, kerling.“

Hún svarar fá og brosti að. Húsfreyja mælti þá: „Hversu gafst Björn þér, Kári?“

Hann svarar: „Ber er hver að baki nema sér bróður eigi og gafst Björn mér vel. Hann vann á þremur mönnum en hann er þó sár sjálfur. Og var hann mér hinn hallkvæmasti í öllu því sem hann mátti.“

Þar voru þeir þrjár nætur. Síðan riðu þeir í Holt til Þorgeirs og sögðu honum einum saman tíðindin því að þangað höfðu eigi spurst tíðindin fyrr. Þorgeir þakkaði honum og fannst það á að hann varð þessu feginn. Hann spurði Kára að hvað þá væri óunnið það sem hann ætlaði að vinna.

Kári svarar: „Drepa ætla eg Gunnar Lambason og Kol Þorsteinsson ef færi gefur á. Höfum við þá drepið fimmtán menn með þeim fimm er við drápum báðir saman. En þó vil eg nú biðja þig bænar,“ segir Kári.

Þorgeir kvaðst veita honum mundu það er hann beiddi.

„Það vil eg að mann þenna er Björn heitir takir þú til þín, er að vígum hefir verið með mér, og skiptir þú um bústaði við hann og fáir bú algert hér hjá þér og halt svo hendi yfir honum að engri hefnd sé til hans snúið og er þér það sjálfrátt fyrir sakir höfðingskapar þíns.“

„Svo skal vera,“ segir Þorgeir.

Fékk hann þá Birni bú algert að Ásólfsskála en hann tók við búi í Mörk. Þorgeir færði bú Bjarnar til Ásólfsskála og allt búferli hans. Þorgeir sættist á öll mál fyrir Björn og gerði hann alsáttum sáttan við þá. Þótti Björn miklu heldur maður en áður fyrir sér.

Kári reið í braut og létti eigi fyrr en hann kom vestur í Tungu til Ásgríms Elliða-Grímssonar. Hann tók við Kára ágæta vel. Kári sagði honum frá öllum atburðum þeim sem orðið höfðu í vígum. Ásgrímur lét vel yfir því og spurði hvað Kári ætlaðist þá fyrir.

Kári svaraði: „Eg ætla að fara utan eftir þeim og sitja svo að þeim og drepa þá ef eg fæ náð þeim.“

Ásgrímur sagði að hann væri engum manni líkur fyrir hreysti sína. Þar var hann nokkurar nætur.

Síðan reið hann til Gissurar hvíta og tók hann við honum báðum höndum. Kári dvaldist þar nokkura stund. Hann sagði Gissuri að hann mundi ríða ofan á Eyrar. Gissur gaf Kára sverð gott að skilnaði.

Reið hann nú ofan á Eyrar og tók sér þar fari með Kolbeini svarta. Hann var orkneyskur og aldavin Kára og var hinn kappsamasti og hinn vaskasti maður. Tók hann við Kára báðum höndum og kvað eitt skyldu yfir þá ganga báða.

==Tilvísanir==

<references />
==Links==

[[Category:Njáls saga]][[Category:Njáls saga. Efnisyfirlit]]
[[Category:All entries]]